Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2011/10208 K.2015/6066

İstemin Özeti

Davacı tarafından, babası 09/01/1993 tarihinde ... İli, ... İlçesi'nde silahlı saldırıda öldürülmesi sonucu uğranılan zararın 5233 sayılı Kanun kapsamında tazmini istemiyle yapılan başvuru üzerine, ...'ın kendi kusuru dikkate alınarak 5233 sayılı Kanun uyarınca ödenecek olan miktardan 1/2 oranında kesinti yapılarak 8.461,25-TL ödenmesine ilişkin işlemin iptali ve 16.922,50-TL tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesi'nce; davacının babası ...'ın, kendisinin öldürülmesinde kusurlu olduğu iddiası soyut ve dayanaksız olup 5233 sayılı Kanun gereğince belirlenen 16.922,50- TL tutarındaki maddi tazminatın tamamının ödenmesi gerekirken 1/2 oranında tazminat ödenmesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile 16.922,50-TL maddi tazminatın sulhnamenin imzalanmamış sayıldığı 29/02/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, dosyanın tekemmül ettiği anlaşılmakla yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerine uyulmamış olunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.