Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2012/2902 K.2017/6582

İstemin Özeti

Davacı şirkete, 5510 sayılı Yasa'nın 102. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 31.08.2010 tarih ve 13466476, 13466912 sayılı işlemleri ve aynı Müdürlüğün 31.08.2010 tarih ve 13465971 sayılı aylık prim ve hizmet belgesi verilmesinin talebine ilişkin işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesi'nce; davacı şirkete ilişkin tebligatı daimi işçi sıfatıyla tebellüğ eden işçinin davacı şirkette çalıştığının kabulü gerektiğinden işe giriş bildirgesi ile aylık prim belgesinin verilmemesi nedeniyle verilen idari para cezası ile davacı şirkete verilen süreye rağmen şirket defter ve belgelerinin yasal süresi içinde ibraz edilmediği anlaşıldığından buna dayalı olarak verilen para cezasının hukuka uygun olması nedeniyle,

aylık prim ve hizmet belgesi verilmesine dair talep yazısına ilişkin işlemin ise kesin ve yürütülebilir işlem olmaması nedeniyle dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.