KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2013/10378 E., 2018/6350 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2018
- Esas No
- 2013/10378
- Karar No
- 2018/6350
- Temyiz Eden (Davalı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davacı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacı derneğe 5510 sayılı Yasanın 102. maddesi uyarınca 28.638.-TL idari para cezası verilmesine ilişkin 11.04.2012 tarih, 6.941.374 sayılı ... Sosyal Güvenlik Merkezi işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesi'nce; davalı idarece para cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak 5 katı oranında arttırıldığı görülmüş olup tekerrüre esas para cezasının ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:... , K:... sayılı kararla iptal edildiği anlaşıldığından, tekerrüre esas dayanağı kalmayan dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, dosyanın tekemmül ettiği anlaşılmakla yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2013/10378, K. 2018/6350, 19 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama