KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2013/11402 E., 2018/8254 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2018
- Esas No
- 2013/11402
- Karar No
- 2018/8254
- Temyiz Eden (Davacı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davalı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacıya, 5510 sayılı Yasanın 102. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin 08/08/2011 tarih, 15795930 sayılı Küçükçekmece Sosyal Güvenlik Merkezi işlemi ile bu işleme yapılan itirazı reddeden 03/02/2012 tarih ve 2226474 sayılı Komisyon kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...
İdare Mahkemesince; davacı tarafından imzalanan yabancı personel başvuru formlarında ... isimli çalışanın 2008/05-2009/05 tarihleri arasındaki aylık brüt ücreti 1.500,00-TL, 2009/06-2011/05 tarihleri arasındaki aylık brüt ücreti ise 1.000,00-TL olarak beyan edilmesine rağmen Kuruma bu miktarların bildirilmediği, eksik bildirimde bulunulduğu sabit olduğu anlaşıldığından tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2013/11402, K. 2018/8254, 13 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama