Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2013/11575 K.2018/5597

2- Vekilleri :

İstemin Özeti : Davacıların 5510 sayılı Kanunun 102.maddesi uyarınca 42.282,00 TL idari para cezası verilmesine dair işleme yapılan itirazın reddine ilişkin 17.12.2012 tarih ve 89 sayılı Kırıkkale Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü işlemi ile bu işlemin tebliğine ilişkin 19.12.2012 tarih ve 21.867.382 işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda,.

İdare Mahkemesi'nce; davacıların yakının bakıcısına yaptıkları parasal ödemenin adı geçenlerin işveren olarak nitelendirilmesine yeter ölçüt olmadığı ayrıca işyerinde tutulan tutanakta davacıların annesinin işveren olduğunun kayıt altına alındığı da dikkate alındığında 17.12.2012 tarih ve 89 sayılı işlemin hukuka aykırı olması nedeniyle iptaline,

bahsi geçen işlemin tebliğine ilişkin 19.12.2012 tarih ve 21867382 işlemin iptali açısından ise asıl işlemden ayrılabilir olmaması ve ilgililer yönünden hukuki sonuç doğurmaması nedeniyle tek başına dava konusu edilemeyeceğinden 2577 sayılı Kanun'un 15/1-b bendi gereğince incelenmeksizin reddi yolunda verilen kararın, iptale ilişkin kısmının hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın iptale ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.