KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2013/9871 E., 2018/6557 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2018
- Esas No
- 2013/9871
- Karar No
- 2018/6557
- Temyiz Eden (Davalı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davacı)
- —
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacı şirkete, 5510 sayılı Kanunun 102. maddesi uyarınca verilen idari para cezasına yapılan itirazın reddine ilişkin 13.03.2012 gün ve 166 sayılı Komisyon kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...
İdare Mahkemesi'nce; polis memurları tarafından düzenlenen tutanak ile belirtilen şahısların hizmet akdine dayalı olarak davacı şirket tarafından istihdam edilip edilmediğinin somut bir şekilde ortaya konulamaması nedeniyle olayın idarenin denetim elemanları tarafından araştırılması ve sonucuna göre işlem tesis edilmesi gerekirken belirtilen şahıslar yönüyle herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın doğrudan para cezası verilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2013/9871, K. 2018/6557, 2 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama