KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2014/387 E., 2017/521 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2017
- Esas No
- 2014/387
- Karar No
- 2017/521
- Temyiz Eden (Davacı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davalı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacının hususi otomobili ile 21.10.2009 tarihinde …. Devlet Yolunda …. Osmancık istikametine doğru seyir halinde iken; bölünmüş yol çalışması yapılan kesime girerek maddi hasarlı trafik kazası yapması nedeniyle olayda davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek; araçta meydana gelen hasar ve değer kaybı karşılığı 13.000,00 TL'nin işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesi'nce; Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 26.09.2011 tarihli raporu hükme esas alınarak, olayda davalı idarenin hizmet kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2014/387, K. 2017/521, 26 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama