Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2014/522 K.2017/487

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce; tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

Dava; davacıların eşi ve annesi olan ......'in ... yolunun 13.km'sinde 26.06.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ölümünde, karayolunun ortasında bulunan refüj çalışmasında gerekli trafik işaretlerinin konulmamış olması, yapılan işte idarenin emir ve talimat verme, kontrol etme ve denetleme yetkisinin bulunması, bu sorumluluğunu yerine getirmeyen idarenin hizmet kusuru bulunduğu iddiasıyla, oğlu .... için 32,438,00-TL maddi, 20.000,00-TL manevi, eşi için 93.444,00-TL maddi, 40.000,00-TL manevi zarar olmak üzere toplam 185,882,00-TL tazminatın, maddi tazminata ilişkin kısmına davalı idareye yapılan başvurunun reddedildiği 28.09.2009 tarihinden, manevi tazminata ilişkin kısmına kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

... 2. İdare Mahkemesince; kazanın meydana gelmesinde kusur durumlarının araştırılması için ... Teknik Üniversitesi öğretim elemanlarından oluşan heyetten alınan bilirkişi raporuna göre, uyuşmazlığın nedeni olan kazanın meydana geldiği yolun bakım ve onarımından sorumlu olan davalı idarenin, meydana gelen kazada yol kusuru nedeniyle % 50 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği,

idarenin %50 kusur oranı üzerinden yaptırılan aktüerya bilirkişi raporuna göre davacı eşin 115.534,84-TL, davacı çocuğun 35.158,66-TL destekten yoksun kalma zararının olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 32.438,00-TL, için 93.444,00-TL olmak üzere toplam 125.882,00-TL tutarındaki maddi tazminatın 28.09.2009 tarihinden, yine davacılardan ... için 10.000,00-TL,

için 20.000,00-TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL tutarındaki manevi tazminatın 24.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacılara ödenmesine fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davalı idare tarafından mahkeme kararının kabule ilişkin kısmı ile lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Temyize konu Mahkeme kararının, davanın kabulüne ilişkin kısmında 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinde belirtilen bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, davalının bu kısma yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Temyize konu Mahkeme kararının, reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden davalı idare lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmına gelince;

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde; avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade edeceği belirtilmiş; anılan Kanun'un 168. maddesine dayanılarak çıkarılan ve uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2/1 maddesinde; "Bu tarifede yazılı avukatlık ücreti kesin hüküm elde edilinceye kadar olan dava, iş ve işlemler ücreti karşılığıdır..." ; 5. maddesinde ise "Hangi aşamada olursa olsun, dava ve icra takibini kabul eden avukat, tarife hükümleriyle belirlenen ücretin tamamına hak kazanır" hükümlerine yer verilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin ''Manevi tazminat davalarında ücret'' başlıklı 10. maddesi;

Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

Bu davaların tamamen reddi durumunda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüme göre hükmolunur.

Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir. Hükmünde olup, bahsi geçen tarifenin üçüncü kısmında, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen hukuki yardımlarda hükmedilecek avukatlık ücretinin nispi olarak hesaplanacağı belirtilmiştir.

4353 sayılı Maliye Vekaleti Baş Hukuk Müşavirliğinin ve Muhakemat Umum Müdürlüğünün Vazifelerine, Devlet Davalarının Takibi Usullerine ve Merkez ve Vilayetler Kadrolarında Bazı Değişiklikler Yapılmasına Dair Kanun'un idari davalarda temsil başlıklı 22. maddesi "İdarî dâvaların açılması, idareler aleyhine açılan bu nevi dâvaların takip ve müdafaası daire amirlerine veya bu dairelerin bağlı bulundukları Bakanlıklar hukuk müşavirlerine ait olup, Danıştaydaki duruşmalarda bu daireler kendi amirleri veya hukuk müşavirleri ve hukuk müşaviri teşkilatı olmıyan dairelerde ilgili şube amiri tarafından temsil olunur.

Hazineyi ilgilendiren işlerde bu vazife Hazine Müşavir avukatı veya avukatları tarafından yapılır. Lüzumu halinde Maliye Bakanlığının alakalı servisine mensup ve Maliye Bakanlığı tarafından tensip edilecek bir memur Hazine Avukatı ile birlikte duruşmaya iştirak ettirilebilir." hükmüne haizdir.

Dosyanın incelenmesinden, Hazineyi ilgilendiren davada davalı idare vekilinin 22.11.2010 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile birlikte dosyaya vekaletname sunduğu, davacıların manevi tazminat taleplerinin için 40.000,00-TL, ... için 20.000,00-TL olduğu, mahkemece; manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile lehine 20.000,00-TL, ... lehine 10.000,00-TL olmak üzere toplam 30.000,00-TL manevi tazminata hükmedildiği, fazlaya ilişkin menevi tazminat istemlerinin ise reddine karar verildiği,

dava kısmen kabul kısmet ret ile sonuçlandığından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince hesaplanan 3.520,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine karar verildiği, reddine karar verilen fazlaya ilişkin 30.000,00-TL.'lik kısım açısından davalı idare lehine vekalet ücretine karar verilmediği görülmüştür.

Bu durumda, yukarıda aktarılan mevzuat gereğince davada vekil ile temsil edilen davalı idare lehine, reddedilen manevi tazminat miktarı için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ve anılan tarifenin 10. maddesinin 2. bendi gereğince davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçmemek üzere nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken aksi yönde verilen Mahkeme kararında bu yönüyle hukuki isabet bulunmamaktadır.