KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2014/606 E., 2017/612 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2017
- Esas No
- 2014/606
- Karar No
- 2017/612
- Temyiz Eden (Davalı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf(Davacı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacı tarafından, ....plakalı aracın, 15.03.2010 tarihinde ... Köprüsü gişe sahası bölgesinde bulunan mazgala çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta meydana gelen 8.978,00 TL hasar bedeli ile, 48,90- TL tespit davası harcı, 365,00-TL bilirkişi ve yolluk gideri ve 310,38- TL ihtarname masrafı olmak üzere toplam 9.702,28-TL tazminatın, kaza tarihi olan 15.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... 10. İdare Mahkemesi'nce; Adli Tıp Kurumu Raporuna göre kazada davalı idarenin %100 kusuru olduğu gerekçesiyle davanın kabulü, faiz isteminin ise kısmen kabulü yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek kabule ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2014/606, K. 2017/612, 9 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama