KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2016/3784 E., 2017/3697 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2017
- Esas No
- 2016/3784
- Karar No
- 2017/3697
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Temyiz Eden ve Karşı Taraf (Davacı) : Vekili : Temyiz Eden ve Karşı Taraf (Davalı) : Vekili :
İstemin Özeti :Davacıya 506 sayılı Kanunun 140/c maddesi uyarınca 49.425,00 TL idari para cezası kesilmesine yönelik 08.03.2007 tarihli ve 20768 sayılı Manisa Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü işlemi ile para cezasına yapılan itirazın reddine dair 05.06.2007 tarih ve 2007/75 sayılı işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, …. 1. İdare Mahkemesi'nce işlemin iptali yolunda verilen kararın.
Dairemizin 02.10.2012 tarih ve E:2011/846, K:2012/5929 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, dava konusu idari para cezasının asgari ücretin 2 katı tutarındaki kısmı açısından davanın reddine, asgari ücretin 2 katını aşan kısım açısından iptali yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek taraflarca aleyhlerine olan kısımların temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmaların Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçelerindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemlerine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2016/3784, K. 2017/3697, 14 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama