Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2016/6905 K.2017/623

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, dosyanın tekemmül ettiği anlaşılmakla yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, işin esasına geçilerek gereği görüşüldü:

Dava; Gümrük ve Ticaret Bakanlığı müfettişlerince 15/08/2014 tarih ve 434-G/02 sayılı Müfettiş Raporuna konu yapılan incelemede, şirketten istenilen bilgi ve belgelerin tam ve eksiksiz olarak belirtilen sürede Bakanlığa iletilmediği gerekçesiyle 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 77/15. maddesi uyarınca davacı şirkete 169.217,57-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Ticaret İl Müdürlüğü'nün 17/02/2015 tarih ve K-1770 sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İdare Mahkemesince; dosyada bulunan bilgi ve belgeler ile tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu olayda davacı şirkete gönderilen ve incelemeye esas bilgi ve belgelerin gönderilmesi istemli 14/05/2014 tarih ve 06/01 sayılı yazıya davacı şirketçe verilen 06/06/2014 tarihli cevabın önemli ölçüde eksiklikler içermesi nedeniyle davacı şirkete gönderilen 17/06/2014 tarih ve 16/03 ile 24/06/2014 tarihli tenkit içeren yazılara cevaben sunulan 24/06/2014 ve 04/07/2014 tarihli yazıların da eksik bilgi içermesi,

bu hususun şirketin ortağı ve müdürü olan ve Şirketi ile aralarında imzalanan sözleşmenin imzalı bir nüshasının ve bu sözleşme kapsamında gerçekleştirilen ödemelere ait muhasebe kayıtları ve sair evrakın ibraz edilemediğine ilişkin olarak 08/07/2014 tarihinde tutulan tutanakta ifade edilmesi nedeniyle, davacı şirketin mevzuat gereği kendisinden istenilen bilgi ve belgeleri tam olarak sunmadığının sabit olduğu gerekçesiyle, 6502 sayılı Kanun'un 77/15. maddesi gereğince tesis edilen para cezasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından; kendilerinden istenilen bilgi ve belgelerin idareye sunulmuş olduğu, eksik ve yanıltıcı bilgi verilmesi halinde idari para cezası düzenleneceği yönünde herhangi bir ihtarda bulunulmaksızın ceza verildiği ve verilen cezanın Kanunda belirtilen en yüksek sınırdan tespit edilmesinin fahiş olduğu gerekçesiyle, mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek, kararın bozulması istenilmektedir.

Dava konusu işleme dayanak 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un "Denetim" başlıklı 75. maddesinde; " (1)Bu Kanunun uygulanmasında, Bakanlık müfettişleri, gümrük ve ticaret denetmenleri ile Bakanlıkça görevlendirilecek personel, mal veya hizmet sunulan her yerde denetleme, inceleme ve araştırma yapmaya yetkilidir.

(2) Bu Kanun kapsamına giren hususlarda, yetkili ve görevli kişi ve kuruluşlara her türlü bilgi ve belgenin doğru olarak gösterilmesi veya istenmesi halinde belgelerin aslının veya onaylı kopyalarının verilmesi zorunludur." hükmü, 77. maddesinin 15. fıkrasında da; " Bu Kanunun 75. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen yükümlülüklere aykırı hareket edenler hakkında yedi gün içinde bilgi ve belgelerin doğru olarak verilmesi veya yerinde inceleme imkanının sağlanması ihtar edilir.

İhtara rağmen aykırılığın devamı halinde yirmi beş bin Türk Lirasından az olmamak üzere aykırılığın tespitinden bir önceki mali yıl sonunda oluşan yıllık gayri safi gelirlerinin yüzde birine kadar idari para cezası verilir. Aykırı fiilin bir yıl içinde tekrar edilmesi halinde idari para cezası iki misli olarak uygulanır." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; davacı firma hakkında Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'nın 29/01/2014 tarih ve 2014/04 sayılı Denetim Onayı ile başlatılan inceleme kapsamında ilk kez 14/05/2014 tarih ve 06/01 sayılı yazı ile bilgi ve belge talebinde bulunulduğu.

13/06/2014 tarihli davacı firma cevabının yetersiz görülmesi üzerine 17/06/2014 tarih ve 16/03 sayılı yazı ile belirtilen eksikliklerin giderilmesinin idare tarafından istenildiği, 24/06/2014 tarihli davacı firma cevabının da yetersiz görülmesi üzerine 24/06/2014 tarih ve 17/04 sayılı yazı ile eksik bilgi ve belgelerin giderilmesinin tekrar istenilmesine karşın 04/07/2014 tarihli davacı firma cevabının idarenin talep ettiği bilgi ve belgeleri karşılamadığı ve bu çerçevede Ticaret İl Müdürlüğü'nün 17/02/2015 tarih ve K-1770 sayılı kararı ile dava konusu 169.217,57-TL idari para cezasının verildiği, tespit edilmiştir.

Dava konusu ceza kararında.

6502 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra eksik bilgi ve belgelerin tamamlattırılması amacıyla, idare tarafından, davacı firmaya gönderilen 17/06/2014 tarih ve 16/03 ve 24/06/2014 tarih ve 17/04 sayılı yazılardan 24/06/2014 tarihli yazının 17/06/2014 tarihli yazının tekidi olarak değerlendirilerek 6502 sayılı Kanun'un 77/15. maddesinde öngörülen şartların gerçekleştiğinden bahisle dava konusu idari para cezasının verildiği anlaşılmakta ise de, idari para cezası verilmesini düzenleyen maddede öngörülen ihtar şartından anlaşılması gereken,

idarece istenilen hususların mevzuatta belirtilen süre içerisinde yerine getirilmemesi halinde şahıs ve/veya şirkete verilecek cezai müeyyidenin açık olarak belirtilmesidir.

Bu hususlar gözönüne alındığında; belirtilen yönde herhangi bir ihtar içermeyen idarenin bilgi belge isteme yazılarından sonraki tarihli yazının, ilk tarihli yazının tekidi olduğundan bahisle, mevzuatta öngörülen ihtar şartının gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle tesis edilen idari işlemde ve davanın reddine ilişkin mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, ... 5. İdare Mahkemesi'nin .... tarih ve ... sayılı kararının BOZULMASINA, yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmediğinden yürütme harcı ile artan posta ücretinin istemi halinde davacıya iadesine, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın adı geçen mahkemeye gönderilmesine, 2577 sayılı Kanunun 18.06.2014 gün ve 6545 sayılı Kanunla eklenen Geçici 8. maddesinin 1. fıkrası ve 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/02/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY (X)

İdare mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür. İdare Mahkemesi'nce verilen karar ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup bozulmasını gerektirecek bir sebep de bulunmadığından temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.