Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2017/12 K.2017/2893

İstemin Özeti

Davacılar tarafından, ... Emniyet Müdürlüğü'nde görev yapmakta olan babaları/eşi olan .....15.12.2010 tarihinde ...

Metro İstasyonuna içinde bulunduğu aracın düşmesi sonucu ölmesi olayında idarenin hizmet kusuru bulunduğu iddiasıyla tazminat ödenmesi talebiyle yapılan 13.02.2015 tarihli başvurunun reddine ilişkin davalı idarenin 06.04.2015 tarih ve 2372 sayılı işleminin iptaline, ..... için 100.000,00 TL,...... için 50.000,00 TL, ....... için 50.000,00 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL manevi tazminatın, .... için 112.585,68 TL, ...... için 36.287,39 TL,

........ için 24.669,83 TL olmak üzere toplam 173.542,90 TL (ıslah üzerine) destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... 1. İdare Mahkemesi'nce.

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 19.10.2012 tarih ve 4267 sayılı raporunda; araç sürücüsünün %75 oranında, yolun bakım ve onarımından sorumlu kuruluşun %25 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, bu kusur oranları göz önüne alınarak hesaplanan davacılardan..... için 112.585,68 TL, .....için 36.287,39 TL, ........ için 24.669,83 TL olmak üzere toplam 173.542,90 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı .........40.000,00 TL, oğlu ......'in 15.000,00 TL, kızı......

15.000,00 TL olmak üzere toplam 70.000,00 TL manevi tazminatın davalı idareye başvuru tarihi olan 13.02.2015 tarihinden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte davalı idarece davacılara ödenmesi, hükmedilen manevi tazminat miktarı aşan kısma yönelik manevi (130.000,00 TL) tazmin talebinin reddi yolunda verilen kararın, davalı idare tarafından kabule ilişkin kısımlarının hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmaların Özeti : Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.