KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2018/1592 E., 2018/6591 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2018
- Esas No
- 2018/1592
- Karar No
- 2018/6591
- Temyiz Eden (Davalı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davacı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
564 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacının 01.07.1996 tarihinde yaptığı başvurusuna istinaden tesis edilen M/27/0016 sayılı Gümrük Müşaviri İzin Belgesi'nin, davacıya ''resmi belgede sahtecilik suçuna iştirak etmek'' suçundan .... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile 1 yıl 3 ay ağır hapis cezası verildiği ve bu cezanın Yargıtay ...
Ceza Dairesi'nin... tarih ve E:.., K:... sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinin tespit edilmesi üzerine, davacının durumunun 4458 sayılı Kanun'un 227. maddesinin birinci fıkrasına aykırılık teşkil ettiği gerekçesi ile iptal edilmesine yönelik Orta Akdeniz Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü'nün 12.11.2015 tarih ve 82858591/161.02.02 sayılı işleminin iptali istemi ile açılan davada, ...
İdare Mahkemesince, 4458 sayılı Kanun'un 227. maddesinin birinci fıkrası ile aranan koşulları sağlamadığı anlaşılan davacı hakkında ....
Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.02.2007 tarih ve Değişik İş No:... kararıyla davacının sabıka kaydının adli sicilden çıkarılmasına karar verilmesinin, davacının resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü bulunduğu gerçeğini değiştirmediğinden davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine yönelik olarak verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusu neticesinde; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesi'nce, ....
Asliye Ceza Mahkemesi'nin anılan kararıyla sabıka kaydının adli sicilden çıkartılmasına karar verildiği ve 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 13/a maddesi gereğince ruhsat iptali işleminin dayanağı olan cezai yaptırım tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kalktığından davanın reddini ilişkin idare mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesi ile "istinaf başvurusunun kabulü" ile ...
İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kaldırılarak dava konusu işlemin iptali yolunda kesin olarak verilen... tarih ve E:.... K:... sayılı kararın davalı idare tarafından temyizi üzerine verilen ... tarih ve E:.... K:.... Temyiz No:... sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararın hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen bozulması istenilmeltedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, bölge idare mahkemesinin temyiz incelemesine tabi tutulacak kararları sınırlı olarak sayılmış olup, davacının gümrük müşavirliği izin belgesinin iptaline yönelik dava konusu işlemin, anılan maddenin (d) bendinde belirtilen "belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süre engelleyen işlemler"den olduğu anlaşıldığından, Bölge İdare Mahkemesi ...
İdare Dava Dairesince yapılan istinaf incelemesi neticesinde kesin olarak verilen ... tarih ve E: .... K:.. sayılı karar temyize tabi kararlardan olduğundan Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince verilen... tarih ve E:.... K:.... Temyiz No:... sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin karar kaldırılıp işin esasına geçilerek, karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2018/1592, K. 2018/6591, 2 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama