KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2018/417 E., 2018/4284 K.·T.C. Danıştay On Beşinci Daire
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2018
- Esas No
- 2018/417
- Karar No
- 2018/4284
- Temyiz Edenler (Davalılar)
- 1-
- Vekili
- …
- Temyiz Eden (Davalılar)
- 2-
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davacı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemlerin Özeti
Davacının 'nce 01.10.2011 tarihinde yapılan Gümrük Müşavirliği Ön Eleme ve Gümrük Müşavirliği Sınavı'nda 69,70 puanla başarısız sayılmasına ilişkin işlemin, B-101 kitapçığının 12. ve 81. soruları ile nca yapılan Sınav Duyurusunun "Sınav başarı notu ve mesleki yeterlilik sınavı" başlıklı bölümünün "hatalı soru/sorular" ile "hesaplamaya" ilişkin 4. ve 5. paragraflarının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesi'nce; Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce verilen 21/03/2016 tarih ve E:2015/5741, K:2016/1916 sayılı bozma kararına uyularak, B-101 Kitapçığı'nın 81. sorusu ile davacının sınavda başarısız sayılmasına ilişkin işlemin iptali yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2018/417, K. 2018/4284, 26 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama