Danıştay Danıştay 5. Daire Başkanlığı E.2014/7237 K.2015/8189

Hüküm veren Danıştay Beşinci Dairesince işin gereği düşünüldü :

….'nde görev yapmakta iken özelleştirme sonucu davalı İdareye atanan davacı, 4046 sayılı Yasanın 22. ve 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesi gereğince önceki ve yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında 5473 sayılı Yasa uyarınca 8.5.2006 tarihli, 2006/T-17 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı ile 1.1.2006 ve 1.7.2006 tarihinden itibaren yürürlüğe giren ek ödemeler ile %2,32'lik enflasyon farkının göz önüne alınması yolundaki başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ve yoksun kaldığı tutarın yasal faiziyle birlikte ödenmesine hükmedilmesi istemiyle dava açmıştır.

Tekirdağ İdare Mahkemesince verilen 31.12.2010 günlü, E:2009/683; K:2010/1186 sayılı kararla; talep edilen tutarlar davacının Devlet Personel Başkanlığına bildirildiği tarihten sonra yürürlüğe girdiğinden, söz konusu tutarlardan yararlanmasına olanak bulunmadığı gerekçesiyle, davanın başvuru tarihinden geriye doğru altmış günden önceye ilişkin kısmı süre aşımı yönünden, anılan tarihten sonraki kısmı esastan reddedilmiştir.

Danıştay Beşinci Dairesinin 14.3.2014 günlü, E:2011/4269; K:2014/2087 sayılı kararıyla anılan kararın 15.7.2009 tarihinden önceki eksik ödemeler ve ek ödemenin 1.7.2006 tarihinde yürürlüğe giren kısmı ile %2,32'lik enflasyon farkı yönünden gerekçe değiştirerek onanmasına, 15.7.2009 tarihinden itibaren yapılan ödemelerde 1.1.2006 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 40.-TL'lik ek ödemenin göz önüne alınmaması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

……. İdare Mahkemesince Dairemiz kararına bozma yönünden uyularak verilen …. günlü, …. sayılı kararla; dava konusu işlemin davacının 40-TL ek ödeme yapılması yönündeki başvurunun reddine ilişkin kısmı yönünden iptaline, işlem sebebiyle davacının yoksun kaldığı parasal kayıpların 15.7.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesine hükmedilmiştir.

Davalı İdare tarafından, İdare Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğu ve davanın kısmen reddedilmesine rağmen lehine vekâlet ücreti takdir edilmediği ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.

İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkün olup, davalı idare tarafından ileri sürülen hususlar Mahkeme kararının esasına ilişkin kısmının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.

Davalı İdarenin, lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz istemine gelince:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 31. maddesinin gönderme yaptığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde; yargılama giderlerinin, davayı kaybeden tarafa yükleneceği; 330. maddesinde vekil ile takip edilen davalarda mahkemece, kanuna göre takdir olunacak vekâlet ücretinin, taraf lehine hükmedileceği; 323. maddesinde ise, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu hükme bağlanmıştır.

Bakılan davada, İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali ve 15.7.2009 tarihinden sonraya ilişkin tazminat isteminin kabulü ile hesaplanacak tutarın yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine hükmedildiği ve davanın sonucu itibarıyla kısmen süre ret, kısmen ret ve kısmen iptal-kabul ile sonuçlandığına göre, avukat tarafından temsil edilen davalı İdare lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesinde 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 31. maddesiyle yollama yapılan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesine uyarlık bulunmadığından, kararın bu kısmında hukuki isabet görülmemiştir.