Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/2278 K.2022/323

Dava konusu istem: 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle davacının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin ... Kurulu Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali, bu karar nedeniyle yoksun kaldığı özlük ve parasal hakları ile 100.000,00-TL manevi tazminatın işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi ve 6749 sayılı Kanun'un (667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin) 3. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptali talebiyle Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmiştir.

Daire kararının özeti:Danıştay Beşinci Dairesinin 19/02/2020 tarih ve E:2016/43049, K:2020/1325 sayılı kararıyla;

Davalı idarenin derdestlik dışındaki usule ilişkin itirazları ve davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası yerinde görülmeyerek işin esasına geçilmiş,

Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararının iptali,

bu karar nedeniyle yoksun kaldığı özlük ve parasal hakları ile 100.000 TL manevi tazminatın işlem tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi ve 6749 sayılı Kanun'un (667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin) 3. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptali talebiyle Anayasa Mahkemesine başvurulması istemiyle bakılan davanın açıldığı,

bununla birlikte davacı tarafından aynı istemle birlikte Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 29/11/2016 tarih ve 2016/434 sayılı yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin kararının iptali istemini de içeren Dairelerinin E:2017/5222 (Daire kararında sehven E:2017/806 yazılmış) sayılı dosyasına kayıtlı ayrı bir davanın daha açıldığı ve bu davanın Dairelerinin 19/02/2020 tarih ve E:2017/5222, K:2020/1324 sayılı kararı ile reddine karar verildiği, anılan kararın ise henüz kesinleşmediğinin anlaşıldığı,

Buna göre, yukarıda belirtilen ve Dairelerinin E:2017/5222 sayılı esasına kayıtlı dava ile bakılmakta olan bu davanın tarafları, konusu ve sebeplerinin aynı olduğu görüldüğünden, derdestlik nedeniyle bu davanın incelenmesine hukuken imkan bulunmadığı gerekçesiyle, davanın derdestlik nedeniyle incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, iki ayrı dava açılmasının iradesi dışında gerçekleşen, davanın nerede açılacağına dair yetki karmaşasından kaynaklandığı, usul ekonomisi açısından tarafları ve konusu aynı olması nedeniyle iki davanın birleştirilmesi talep edilmesine rağmen, Dairece İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na atıf yapılan hususlar arasında birleştirmeye yer verilmediği gerekçesiyle talebinin kabul edilmemesinin yerinde olmadığı, zira atıf yapılan konular arasında derdestliğine yer verilmemiş olmasına rağmen Dairece derdestlik nedeniyle incelenmeksizin ret kararı verilmesinin çelişkili olduğu,

öte yandan, derdestlik hususu aynı konuda açılmış ikinci dava için söz konusu olacağından, meslekten çıkarılmasına ilişkin açtığı ilk dava olan iş bu davada değil, sonraki tarihli ikinci davada derdestlik nedeniyle incelenmeksizin ret karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davacının Daire kararının vekalet ücretine yönelik kısmına ilişkin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, davacı tarafından, Dairece derdestliğin özünü oluşturan dava açılma sıralamasında hatalı değerlendirme yapılarak; meslekten çıkarılmasına ilişkin ikinci olarak açtığı E:2017/5222 sayılı dosya yerine, tarih yönünden ilk açtığı dava olan işbu dosyada derdestlik nedeniyle incelenmeksizin ret kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu iddia edilmekteyse de, işbu davanın konusunun, "davacının, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararının iptali,

bu karar nedeniyle yoksun kaldığı özlük ve parasal hakları ile 100.000,00-TL manevi tazminatın işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi" olmasına karşın, E:2017/5222 sayılı dosyanın konusunun "davacının, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin ...

Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile ile bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı kararın iptali, bu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı özlük ve parasal hakları ile 100.000,00-TL manevi tazminatın işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi" olduğu dikkate alındığında, Dairenin E:... sayısına kayden görülen davada daha geniş kapsamlı istemlerde bulunulduğu anlaşılmış olup,

Dairece istem olarak daha geniş kapsamlı olan dava dosyasında davanın esasının incelenmesinin davacının hukuki yararına olduğu sonucuna varıldığından söz konusu iddia bozma sebebi olarak görülmemiştir.