Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/2635 K.2021/571

Dava konusu istem: Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. Genel Müdürlüğü (TEDAŞ) tarafından işletilmekte olan dağıtım bölgelerindeki faaliyetlerin 3096 sayılı Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik Üretimi İletimi Dağıtımı ve Ticareti ile Görevlendirilmesi Hakkında Kanun ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun uyarınca özel sektöre devredildiğinden bahisle, TEDAŞ ve ilgili bölge teşkilâtları tarafından ifa edilen proje onayı ile geçici ve kesin kabullere ilişkin işlemlerin dağıtım lisansı alan şirketler tarafından yürütülmesini düzenleyen … tarih ve … sayılı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı kararının 1. maddesinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 10/12/2019 tarih ve E:2018/3815, K:2019/4168 sayılı kararıyla;

Dairelerinin 06/02/2017 tarih ve E:2011/2825, K:2017/293 sayılı karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 04/06/2018 tarih ve E:2017/1460, K:2018/2932 sayılı kararı ile yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden bozulması üzerine, bozma kararına uyularak;

Toplam …-TL yargılama gideri ile davanın esası hakkındaki kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ..-TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davanın açıldığı tarihteki haklılık oranlarına göre yargılama giderleri ile vekalet ücretinin takdir edilmesi gerektiği, kararın hakkaniyete aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin ikinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulmasının;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş; dördüncü fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." hükmüne yer verilmiş; 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay Onüçüncü Dairesinin temyize konu kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 04/06/2018 tarih ve E:2017/1460, K:2018/2932 sayılı kararında belirtilen bozma gerekçesi göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.