Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/233 K.2021/1436

Dava konusu istem: 07/01/2011 tarih ve 27808 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkilerin Satışına ve Sunumuna İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesinin 1. fıkrasının (ç) ve (ı) bentlerinin, 6. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin, 10. maddesinin 2. fıkrasının, 11. maddesinin 9. fıkrasının, 20. maddesinin, 21. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "İşyerlerinde;

alkollü içkilerin fiyatlarının bildirimi, alkollü içkilerin satışına tahsis edilmiş bölümlerde yer alması ve rakam ile yazıların elli puntoyu aşmaması şartıyla yapılabilir." cümlesinin, 22. maddesinin 4. fıkrası ile 5. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinin, 23. maddesinin 1. ve 3. fıkralarının, 24. maddesinin 2. fıkrasının (a), (b), (d), (e), (f), (h) ve (u) bentlerinin ve 27. maddesinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 26/10/2020 tarih ve E:2020/369, K:2020/2798 sayılı kararıyla;

Dairelerinin 28/12/2017 tarih ve E:2011/721, K:2017/4417 sayılı kararının davalı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdarî Dava Daireleri Kurulunun 07/10/2019 tarih ve E:2018/2019, K:2019/4118 sayılı kararı ile;

"2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollama yaptığı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinde ise, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hüküm altına alınmıştır. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Avukatlık Ücreti" başlıklı 164. maddesinde de, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği; 168. maddesinin son fıkrasında ise, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan Danıştay Onüçüncü Dairesi kararının, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kısmı nedeniyle, yargılama giderinin yarısı ile vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine ilişkin kısmı, aynı gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Daire kararının davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmına gelince;

Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkilerin Satışına ve Sunumuna İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin bazı maddelerinin iptali istemiyle, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumuna karşı açılan davada, davalı Kurumun 696 sayılı KHK ile kapatılması nedeniyle, davalı Tarım ve Orman Bakanlığının (Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı) taraf sıfatını kazandığı görülmektedir.

Kapatılan Kurum personelinin, Tarım ve Orman (Gıda, Tarım ve Hayvancılık) Bakanlığı bünyesine alındığı; Kurumun taraf olduğu dosyaların, Bakanlık bünyesinde Kurumdan nakledilen aynı hukuk birimi ile görülmeye devam olunduğu, dosyada davalı idarenin (kapatılan Kurum) vekil aracılığıyla temsil edildiği anlaşıldığından, kısmen ret ile sonuçlanan davada, davalı idarenin vekâlet ücretine hak kazandığı sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla, Daire kararının, kısmen ret ile sonuçlanan dava sonucunda, davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine yönelik kısmında hukuki isabet bulunmamaktadır." gerekçesiyle davalı idarenin temyiz isteminin kabul edilerek Daire kararının bu kısmının bozulmasına karar verildiği;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihaî kararlarının Danıştayda temyiz edilebileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, İdarî Dava Daireleri Kurulunun, idarî dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararları temyizen inceleyeceği; 2577 sayılı Kanun'un 49/4. ve 50. maddelerinde, Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanınmayıp, Danıştay İdarî ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğu kuralının yer aldığı;

Aktarılan Kanun hükümlerine göre, Danıştay dava dairelerince ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdarî ve Vergi Dava Daireleri Kurullarınca bozulması hâlinde Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanınmadığından, bozma kararına uyularak İdarî Dava Daireleri Kurulu kararında belirtilen gerekçelerle davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın esası hakkındaki kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.800,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 696 sayılı KHK'nın dava açıldıktan sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Onüçüncü Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş; 4. fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." hükmüne yer verilmiş; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay Onüçüncü Dairesinin temyize konu kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/10/2019 tarih ve E:2018/2019, K:2019/4118 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.