Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/269 K.2021/1431

Dava konusu istem: Sağlık Bakanlığının ihalelerde mesleki ve teknik yeterlik kriterlerinin düzenlenmesi konulu 13/07/2012 tarih ve 2012/30 sayılı Genelgesi'nin 6. maddesinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 26/10/2020 tarih ve E:2019/4027, K:2020/2804 sayılı kararıyla;

Dairelerinin 31/11/2015 tarih ve E:2012/3107, K:2015/4232 sayılı davanın reddi yolundaki kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 11/04/2018 tarih ve E:2016/2397, K:2018/1640 sayılı kararı ile;

"Yönetmeliğin 39. maddesine göre ise, alım konusu malın özelliği göz önünde bulundurularak satış sonrası servis, bakım ve onarım hizmetlerinin ihaleye katılımda yeterlik kriteri olarak getirilmesi ve bu durumda ön yeterlik şartnamesinde ve idari şartnamede düzenleme yapılabilmesi mümkün olmakla birlikte, satış sonrası malın yedek parçasının sağlanması hususu ihaleye katılımda yeterlik kriteri olarak getirilemeyecek, malın yedek parçasının sağlanması ancak sözleşmenin uygulanması aşamasında yerine getirilecek bir yükümlülük şeklinde teknik şartname ve/veya sözleşmede yer alabilecektir.

Temyize konu edilen kararla ilgili dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, sağlık hizmetlerinin sunumunda kullanılan tıbbi cihazların kesintisiz, etkin ve verimli bir şekilde kullanılabilmesi için satış sonrası yedek parça ve sarf malzemesi temini ile servis, bakım ve onarım hizmetlerinin zamanında ve etkin sağlanması amacıyla dava konusu Genelge'nin yayınlandığı ve tıbbi cihaz alımlarında ve yaklaşık maliyet tutarı Mal Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği'nin 27. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen limitin üzerinde olan ihalelerde, mesleki ve teknik yeterliği gösteren belgelerin ne şekilde isteneceğinin düzenlendiği görülmektedir.

Dava konusu Genelge'nin 6. maddesinin, garanti sonrası yedek parça ihtiyacının karşılanması hususunu, sadece sözleşmenin uygulanması aşamasında yerine getirilmesi gereken bir yükümlülük olarak değil, ihaleye katılımda mesleki ve teknik yeterlik kriteri şeklinde de belirlediği ve ihaleye katılım için mesleki ve teknik yeterliği gösteren belgelerin de bu Genelge'de yer alan düzenlemelere göre isteneceği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Sağlık Bakanlığı'nın 13/07/2012 günlü, 2012/30 sayılı Genelgesi'nin 6. maddesinin, üst norm niteliğinde olan Mal Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği'nde yer almayan dava konusu Genelge düzenlemesi ile getirildiği ve bahsi geçen Yönetmeliğin 39. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olduğu sonucuna varılmıştır." gerekçesiyle davacının temyiz isteminin kabul edilerek Dairelerinin anılan kararının bozulmasına karar verildiği;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihaî kararlarının Danıştayda temyiz edilebileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, İdari Dava Daireleri Kurulunun, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararları temyizen inceleyeceği; 2577 sayılı Kanun'un 49/4 ve 50. maddelerinde, Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanınmayıp, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğu kuralının yer aldığı;

Aktarılan Kanun hükümlerine göre, Danıştay dava dairelerince ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarınca bozulması hâlinde Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanınmadığından, bozma kararına uyularak İdari Dava Daireleri Kurulu kararında belirtilen gerekçelerle Genelge'nin dava konusu 6. maddesinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu düzenleme ile, garanti sonrası yedek parça teminine ilişkin taahhütnamelerin yeterlik kriteri olarak belirlenmediği, söz konusu taahhütlerin, yeterlilik kriterlerini sağlayarak sözleşme imzalamaya hak kazanan istekliler tarafından sözleşmenin imzalanması aşamasında teslim edileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Danıştay Onüçüncü Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş; dördüncü fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." hükmüne yer verilmiş; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay Onüçüncü Dairesinin temyize konu kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 11/04/2018 tarih ve E:2016/2397, K:2018/1640 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.