Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2022/3337 K.2023/435

Dava konusu istem: 31/12/2020 tarih ve 31351 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Motorin Türlerine Biodizel Harmanlanması Hakkında Tebliğde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ'in 1. maddesiyle Motorin Türlerine Biodizel Harmanlanması Hakkında Tebliğ'in 5. maddesine eklenen 2. fıkrada yer alan, "Bir yükümlülük dönemindeki eksik harmanlama nedeniyle uygulanan idari para cezası bir sonraki dönem yapılacak mahsuplaşma işlemine engel teşkil etmez." cümlesinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 21/06/2022 tarih ve E:2021/665, K:2022/2752 sayılı kararıyla;

Davaya konu edilen, idari para cezası uygulanmasının biodizel harmanlanması yükümlülüğünün bir sonraki dönem yapılacak mahsuplaşmaya engel olmayacağına dair düzenlemenin, idari para cezası tutarı ile biodizel maliyeti arasındaki farklılıktan dolayı birçok dağıtıcının harmanlama yükümlülüğünü yerine getirmemek yoluna gittiğinin anlaşılması üzerine, bunun önüne geçilebilmesi amacıyla yapıldığının anlaşıldığı,

Öte yandan, motorine biodizel harmanlama yükümlülüğü getirilmesine ilişkin düzenlemenin, davalıya Kanun ile verilen petrol piyasasının sağlıklı ve düzenli işleyişinin sağlanmasına yönelik olarak her türlü düzenlemeyi yapma ve bu kapsamda faaliyetlerin yürütülmesine ilişkin olarak özel şartlar belirleme görev ve yetkisi kapsamında yapıldığı, biodizel harmanlama yükümlülüğüne uyulmamasının yaptırımının 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendinde düzenlendiği, bu madde uyarınca uygulanacak idari para cezasının biodizel harmanlama yükümlülüğünü ortadan kaldırdığının kabul edilemeyeceği, aksi yaklaşımın davalı idarenin Kanun ile petrol piyasasını düzenlemekle görevlendirilmesi karşısında isabetli olmayacağı,

Bu itibarla, dayanağı mevzuata uygun olduğu anlaşılan dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Kanun'da sadece eksik harmanlanan biodizel için para cezası öngörülmesine rağmen Tebliğ ile idari para cezasının yanında eksik kotanın diğer yıl tamamlanması konusunda ek mükellefiyet getirilmesinin hukuka aykırı olduğu, belirlilik ilkesinin ihlâl edildiği, Tebliğ'de yükümlülük dönemi diye bir tanımlama bulunmadığı, Tebliğ'in 5. maddesindeki "her bir takvim yılı" ifadesiyle yükümlülük takvim yılına özgülendiğinden,

dava konusu değişiklikle bu iki yılda dağıtım şirketlerince motorine toplam %0,5 oranında biodizel harmanlanacağı, buna göre 2020 yılı sonunda biodizel harmanlama yükümlülüğü yerine getirilmediğinden bahisle bir ceza verilemeyeceği, bir önceki yıldan aktarılan yükümlülük miktarı bakımından ikinci kez idari para cezası uygulanmasının söz konusu olacağı, "non bis in idem" ilkesinin ihlâl edildiği, dağıtıcı firmaların eksik kalan miktarı devam eden takvim yılında tamamlayacaklarsa idari para cezası ödememeleri gerektiği, "geçmişe uygulama yasağı" ilkesinin ihlâl edildiği, ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.