Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.1990/29 K.1990/58

1- SONU, ÇALIŞMAYA ARA VERME DÖNEMİNDE BİTEN, DAVA, TEMYİZ VE DÜZELTME SÜRELERİNİN 12 EYLÜL TARİHİNE DEĞİN UZAYACAĞI, 2- BU SÜRE İÇİNDE DÜZELTMEYE BAŞVURARAK ALINAN OLUMSUZ YANIT ÜZERİNE 10 EYLÜL TARİHİNDE AÇILAN DAVANIN, SALT SÜRE HESABININ 2577 SAYILI YASANIN 11/3.MADDESİNE GÖRE YAPILMASI GEREKTİĞİNDEN BAHİSLE SÜRE AŞIMINDAN REDDEDİLEMEYECEĞİ HK.

Vergi Mahkemesinin, davacı Kooperatif tarafından açılan davanın süre aşımı nedeniyle reddi yolundaki Israr Kararı temyiz edilmektedir.

Dosyadaki belgelerin incelenmesinden; Gelir Vergisi Kanununun 98.maddesi uyarınca Şubat, Mayıs, Ağustos ve Kasım aylarında verilmesi gereken muhtasar beyannamelerin bu dönemler dışında verilmesinden doğan vergi kaybı nedeniyle Kooperatif adına aylar itibariyle kesilen kaçakçılık cezalarını gösteren ceza ihbarnamelerinin, yargı yerlerinin çalışmaya ara verme dönemine rastlayan 24.7.1987 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu tebliğe göre vergi mahkemelerinde dava açma süresinin sonu da çalışmaya ara verme dönemi içinde kalmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun buna ilişkin 8.maddesinin 3.fıkrası, bitimi çalışmaya ara verme dönemine rastlayan sürelerin, 6 Eylül gününden başlayarak yedi gün uzamış sayılmasını öngörmüştür. Dolayısıyla davacının, 12 Eylül 1987 tarihine değin Vergi Mahkemesinde dava açması mümkündür.

Olayda davacı, uzamış dava açma süresi içinde düzeltme yoluna başvurmuş, bu süre içinde aldığı yanıt üzerine, düzeltme istemi kabul edilmeyen aylara ilişkin kaçakçılık cezalarının yasaya aykırı bulunduğunileri sürerek söz konusu dava açma süresi bitmeden ve 10.9.1987 tarihinde dava açmıştır.

Bu durumda, dava açma süresi içinde düzeltme yoluna başvurulduğundan, dava açma süresinin durması ve yanıt alındıktan sonra başvuruya kadar geçen süre de eklenmek suretiyle otuz gün içinde dava açılmasını öngören Yasanın 11.maddesinin 3.fıkrası karşısında son günün çalışmaya ara verme döneminden sonraki bir tarih olan 8.9.1987 gününe rastlaması nedeniyle, artık davacının, aynı Yasanın çalışmaya ara vermeden dolayı dava açma süresinin 12 Eylül 1987 tarihine değin uzamış sayılmasını öngören 8.maddesindeki olanaktan yararlanamayacağını düşünmek, dava hakkının kullanımını kısıtlayıcı sonuç doğurmaktadır.

Öte yandan davacı, düzeltme başvurusunun bir kısmı bakımından vergi idaresi tarafından haklı bulunmuş ve ihtilaflı ceza dışındaki diğer cezalar düzeltme fişi ile terkin edilmiş, bu suretle yargı yolu gereksiz yere kullanılmamış, çekişme dava konusu yapılan kısımla sınırlı kalmışken, yasa yapıcının dava açma süresinin, idarenin cevap verdiği tarihe değin durması, bu tarihten sonra kaldığı yerden işlemeye devam etmesini öngörmekle dava açma süresini uzatıcı amaç taşıyarak koyduğu kuralın, bu amaca aykırı sonuç doğuracak biçimde uygulanmasında da hukuka uygunluk görülmemiştir.

Dava açma süresi 12 Eylül gününe değin uzamış bulunan davacının, bu süre içinde düzeltme yoluna başvurması, yanıt alması ve başlangıçta işleyen süre gözönüne alınarak, 2577 sayılı Yasanın 11.maddesine göre hesaplanan süre sonunun da uzamış süreden önceki bir tarihe rastlaması halinde 12 Eylül günü dahil, bu güne kadar açtığı davanın, süresinde olduğunun kabulü gerekmektedir.