Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2019/735 K.2021/34

Dava konusu istem: Davacı tarafından, kanuni temsilcisi olduğu … Film ve Televizyon Prodüksiyon Anonim Şirketi’nin 31/03/2007 tarihinden itibaren TMSF yönetiminde olduğu, bu durumun 213 sayılı Kanun’un 13. maddesinde belirtilen mücbir sebep hali kapsamında kabul edilmesi ve bu nedenle şirket borçlarına 6183 sayılı Kanun’un 52. maddesi uyarınca gecikme zammı uygulanmaması gerektiğinden bahisle 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılan borçlar için şahsi malvarlığından yapılan ödemeler içinde yer alan TEFE/ÜFE oranına göre hesaplanan gecikme zammına ilişkin tutarın iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile ödenen gecikme zammının tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.

…Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Davacı tarafından, kanuni temsilcisi olduğu şirkete ait vergi borçlarının kendi malvarlığından ödendiği, ödenen vergi borçlarına uygulanan gecikme zammının hatalı olduğu belirtilerek fazladan yapılan ödemenin iadesi istemiyle 20/01/2016 tarihinde davalı idareden düzeltme talebinde bulunulmuştur. Bu talebin … tarih ve … sayılı işlem ile reddedilmesi üzerine 02/03/2016 tarihinde anılan işlemin iptali ve ödenen gecikme zammı tutarının tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte iadesi istemiyle doğrudan dava açılmıştır.

İlgili mevzuat uyarınca davacının, dava açma süresi geçtikten sonra yapmış olduğu düzeltme başvurusunun vergi dairesi müdürlüğünce reddedilmesi üzerine bu işleme karşı dava açmadan önce Gelir İdaresi Başkanlığına şikayet yoluyla müracaat etmesi, akabinde verilecek cevap uyarınca dava açması gerekmektedir. Bu usul takip edilmeksizin doğrudan vergi dairesi müdürlüğü işlemine karşı açılan davada idari merci tecavüzü söz konusu olduğundan dava dilekçesi ve eklerinin Gelir İdaresi Başkanlığına tevdii gerekmektedir.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava dilekçesi ve eklerinin Gelir İdaresi Başkanlığına tevdiine karar vermiştir.

Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 06/03/2018 tarih ve E:2016/17193, K:2018/1269 sayılı kararı:

Davacı tarafından yapılan başvuruda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltme hükümlerine yer verilmediği gibi şahsi malvarlığından tahsil edilen amme alacağının gecikme zammına ilişkin kısmının iadesi talep edilmiştir.

Bu durumda, işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken dava dilekçesi ve eklerinin Gelir İdaresi Başkanlığına tevdii yolunda verilen Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmamıştır.

Daire bu gerekçeyle kararı bozmuş; davalının karar düzeltme istemini reddetmiştir.

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:

Davacının dava açma süresi geçtikten sonra yaptığı 20/01/2016 tarihli başvurunun, 2011 yılında gerçekleştirilen yapılandırma işlemi sırasında TEFE/ÜFE oranlarının dikkate alınması yerine gecikme zammı tahakkuk ettirilerek idare tarafından hata yapıldığından bahisle bu hatanın düzeltmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar başvuru sırasında düzeltme hükümlerine yer verilmese de bu husus ancak, 213 sayılı Kanun'un 118. maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan "mevzuda hata" olarak değerlendirilebilecektir.

Önceden gerçekleştirilen tahakkuk ve tahsil işlemlerinin düzeltilmesine yönelik yapılan başvurunun ve bu başvurunun reddi yolundaki dava konusu işlemin, 2011 yılı içerisinde gerçekleştirilen tahakkuk ve tahsil işlemlerinden bağımsız, yeni ve farklı bir hukuki durum ortaya çıkaracak mahiyette bir işlem tesis edilmesi yönünde olduğunun kabulü mümkün bulunmamaktadır.

Vergi mahkemesi ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçeyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gecikme zammının 6183 sayılı Kanun'da düzenlendiği, düzeltme-şikâyet müessesesinin ise 213 sayılı Kanun'da yer aldığı, dolayısıyla gecikme zammının iadesi istemiyle yapılan başvurunun vergi dairesince reddi üzerine şikâyet yolu ile Gelir İdaresi Başkanlığına başvurulması gerekmediği, kanuni temsilcisi olunan şirketin yönetiminin TMSF'ye devri dolayısıyla vergi borçlarının öncelikle ödenmesi ve gecikme zammı hesaplanmasının önüne geçilmesinin mümkün olmadığı, bu durumun 213 sayılı Kanun'un 13. maddesi uyarınca mücbir sebep olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilerek temyize konu ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay Dokuzuncu Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir.