Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2020/447 K.2021/1709

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 2016 yılının Ocak dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Davacı hakkında yapılan yargılama sonucunda davacının cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle davacı hakkında beraat, dava dışı diğer sanık hakkında ise mahkumiyet kararı verilmiş, karar istinaf incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Dosya içerisinde bulunan olay yeri yakalama ve el koyma tutanağı ve ceza yargılaması sonucu verilen karar dikkate alındığında vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatına sebep olan kaçak sigaraların davacıya ait olduğu veya davacının tasarrufuna geçtiğine dair somut delil bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Bu durumda, dava konusu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatının sebebi olan 25.750 paket kaçak sigaranın sahibinin, taşıyıcısının ve satmaya teşebbüs eden kişinin davacı olmadığı anlaşıldığından, ''bu malları bulunduran'' kapsamında olduğu değerlendirilerek davacı hakkında tesis edilen cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Mahkeme bu gerekçeyle dava konusu vergi ve cezayı kaldırmıştır.

Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu vergi mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istemi reddetmiştir.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 25/03/2019 tarih ve E:2018/2463, K:2019/1994 sayılı kararı:

Dosyanın incelenmesinden, … Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü ekiplerince 08/01/2016 tarihinde davacının kullandığı saman yüklü araçta yapılan arama neticesinde farklı markalarda toplam 25.750 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği hususunun tutanakla tespit edildiği anlaşılmıştır.

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrasında; (III) sayılı listenin (A) ve (B) cetvelinde yer alan mallar bakımından, Kanunun genel hükümleriyle düzenlenen vergiyi doğuran olay ve vergi mükellefinden farklı olarak ve "müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlığıyla "bulundurma" fiili vergiyi doğuran olay, "bulunduranlar" da vergi mükellefi olarak kabul edilerek bulunduranlar adına vergi tahakkuk ettirileceği ve vergi ziyaı cezası kesileceği kuralı öngörülmüştür.

Anılan fıkrada, özel tüketim vergisi tahakkuku için "bulundurma" fiili ile birlikte bulundurulan ürünlerin de, kullanılma zorunluluğu getirilen bandrol veya kod olmayan ürünlerden olması gerekmektedir. Belirtilen bu iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin tespit edilmesi durumunda vergi dairesi müdürlüğü tarafından re'sen vergi tarh edilebilecek ve vergi ziyaı cezası kesilebilecektir. Re'sen tarh edilen özel tüketim vergisinin muhatabı ise yasal düzenlemenin doğal bir sonucu olarak bu malları bulunduranlardır.

Bu nedenle, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca bulunduran sıfatı taşıyıp taşımadığı değerlendirilmeksizin davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle verilen kararda yasal isabet görülmemiştir.

Daire bu gerekçeyle Bölge İdare Mahkemesi kararını bozmuştur.

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:

Vergi Dava Dairesi, ilk kararında yer alan aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.

X - KARŞI OY

Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Yedinci Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.