Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2022/556 K.2024/87

Dava konusu istem: Davacı tarafından, vergi mükellefiyeti tesis edilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Uyuşmazlıkta, davacı tarafından 22/07/2015 tarihinde işe başlama bildiriminde bulunularak vergi mükellefiyeti tesis edilmesi talep edilmiştir. Davacının talebi, davalının … tarih ve … sayılı işlemi ile 09/06/2006-29/11/2006 tarihleri arasında %25 hisse oranıyla ortağı olduğu … İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin birinci fıkrasında belirtilen mükelleflerden olduğu, bu nedenle aynı fıkrada yer alan düzenlemeler uyarınca 371.870,00 TL tutarında teminat verilmesi veya borcun tamamının ödenmesi halinde yerine getirileceği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacının bir dönem ortağı olduğu şirketin sahte belge düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği hususunun, anılan şirketin 2006, 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'na dayandırıldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan davacı, Beyoğlu 25. Noterliğince düzenlenen … tarih ve … yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesiyle şirket ortaklığından ayrılmıştır. Devir işlemi 04/12/2006 tarihinde ticaret siciline tescil edilerek 07/12/2006 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edilmiştir.

Bu durumda davacının, kendisinden ödemesi veya teminat vermesi istenen borcun sadece 2006 yılına ilişkin kısmından sorumluluğunun bulunduğu açık olup 2007 ve 2008 yıllarını da kapsayacak şekilde borcun tamamının ödenmesi veya %10'u oranında teminat gösterilmesi durumunda mükellefiyet tesis edileceği yolundaki dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmemiştir.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu işlemi iptal etmiştir.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 22/02/2021 tarih ve E:2016/21424, K:2021/1183 sayılı kararı:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Teminat Uygulaması" başlıklı 153/A maddesi ile getirilen düzenlemenin amacı, münhasıran sahte belge ticaretiyle uğraşmak maksadıyla mükellefiyet tesis edilmesinin önüne geçmektir. Dolayısıyla anılan maddenin birinci fıkrasının açık hükmü ile söz konusu fıkra kapsamında olup durumları kesinleşenlerden belirlenen oranda teminat yatırması veya borcun tamamını ödemesi istenebilecektir.

Bu durumda, Vergi Mahkemesince, davacıdan teminat istendiği tarih itibarıyla amme alacağının kesinleşip kesinleşmediği belirlendikten sonra ortağı olduğu şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu incelenmek suretiyle davacının sorumluluğu tespit edilerek yeniden karar verilmesi gerekmektedir.

Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.

... Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:

Vergi Mahkemesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek aksi yöndeki gerekçeyle verilen ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.

X - KARŞI OY

Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.