Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2025/239 K.2025/195

... DAVALI : Hasımsız -

DAVA

Öz Sermaye Tespiti

DAVA TARİHİ : 25/03/2025

KARAR TARİHİ : 27/03/2025

KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 27/03/2025

Mahkememizde görülmekte olan öz sermaye tespiti davasının dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, müvekkilli ..... %100 iştirakinin bulunduğu dava dışı ...'nin sermaye artışı işleminde kullanılmak üzere, maliki olduğu Ankara İli, ..... parselde kayıtlı taşınmazının değerinin tespitini talep etmiştir.

KANITLAR

Sermaye olarak konulması bildirilen taşınmazın güncel tapu kaydı tüm takyidatları ile birlikte celbedilmiştir.

GEREKÇE

Dava, şirkete sermaye olarak konulacak taşınmazın TTK'nun 342 ve 343. maddelerine göre değerinin bilirkişi marifetiyle tespiti talebine yöneliktir.

TTK'nın 342. maddesinde üzerlerinde sınırlı ayni bir hak, haciz ve tedbir bulunmayan, nakden değerlendirilebilen ve devrolunabilen fikri mülkiyet hakları ile sanal ortamlar da dahil mal varlığı unsurları ayni sermaye olarak konulabileceği öngörülmüş, 343.maddesinde de konulan ayni sermaye ile kuruluş sırasında devralınacak işletmelere ve ayınlara şirket merkezinin bulunacağı yerdeki asliye ticaret mahkemesince atanan bilirkişilerce değer biçileceği, değerlendirme raporunda uygulanan değerleme yönteminin somut olayın özellikleri bakımından herkes için en adil, en uygun seçim olduğu,

sermaye olarak konulacak alacakların gerçekliğinin ve geçerliğinin ve 342. maddeye uygunluğunun belirlendiği, tahsil edilebilirlilikleri ile tam değerleri; ayni olarak konulan her varlık karşılığında tahsis edilmesi gereken pay miktarı ile Türk lirası karşılığı, tatmin edici gerekçeler ve hesap verme ilkesinin icaplarına göre açıklanacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davacı adına kayıtlı, Ankara İli, Etimesgut İlçesi, .....parselde kayıtlı taşınmazın 474 m2'lik kısmında ...... lehine daimi irtifak hakkı bulunduğu, daimi irtifakın dava tarihinde ve halen mevcudiyetini koruduğu, bu aşamada taşınmazın şirkete sermaye olarak konulması şartlarını taşımadığı sonucuna varılarak istemin reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.