KÜNYE
T.C. Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi Yargılama Yetkisini Kullanan T.C. Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2022
- Esas no
- 2019/283 Esas
- Karar no
- 2022/683
- Hakim
- ... ...
- Katip
- ... ...
- Davacı
- ... - ...
- Vekili
- Av. ... -
- Davalı
- ... - ...
- Vekilleri
- Av. ......
- Dava
- Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
- Dava tarihi
- 16/05/2019
- Karar yazım tarihi
- 08/11/2022
Karar Metni
1.227 kelime·6 dk okuma·5 bölüm
Mahkememizde görülmekte olan tazminat (ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
DAVA
Davacı vekili, müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu 41 P 4036 plakalı aracın 20/05/2011 tarihinde karıştığı trafik kazasında yaralandığını, kaza nedeniyle davalı aleyhine... 6. ATM'nin 2018/8 Esas sayılı dosyası ile açılan davada davalı şirketin poliçe limiti olan 200.000,00 TL'den sorumlu olduğunun tespit edildiğini, davalı şirkete yapılan başvuru üzerinde ödeme yapıldığını, ancak yapılan ödemenin davacının zararını karşılamadığını ileri sürerek ve talep artırım dilekçesi vererek, 78.353,46 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden, kaza tarihinin kabul edilmemesi halinde temerrüt tarihinden, temerrüt tarihinin ispatlanamaması halinde ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
CEVAP
Davalı vekili, davacı tarafça dava öncesi usulüne uygun başvuru yapılmadığından kanunda öngörülen başvuru şartının gerçekleşmediğini ve davanın usulden reddi gerektiğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun 72.939,96 TL ile sınırlı olduğunu, öncelikle kusur ve maluliyet tespiti yapılması gerektiğini, avans faizi talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
KANITLAR
15/05/2019 tarihli Hukuk Uyuşmazlıklarında Dava Şartı Arabuluculuk Son Tutanağının sunulduğu anlaşılmıştır.
Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2018/8 Esas sayılı dosyası dosyası getirtilmiş, anılan dosyanın incelemesinden; davalının, davacının yolcu olarak bulunduğu aracın Karayolları Zorunlu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu, bu aracın 20/05/2011 tarihinde kazaya karıştığı, yolcu olan davacının yaralandığı, davacının geçici ve daimi iş göremezlik, tedavi ve bakıcı gideri talep ettiği, yapılan yargılamada %35,5 oranında malul kaldığı, 9 ay süre ile iş göremez hale geldiği, tedavisinin 9 ay bakıcı ihtiyacı gerektirdiği,
kusurunun bulunmadığı gerekesiyle 127.060,04 TL geçici ve daimi iş göremezlik, 10.234,50 TL bakıcı gideri ve 125,00 TL tedavi gideri toplam 137.419,54 TL tazminatın 19/06/2017 tarihinden itibaren avans oranında temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiş, yasa yolu görerek kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.
Aktüer bilirkişiden tazminata ilişkin rapor alınmış, düzenlenen raporda; davacının açtığı... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2018/8 Esas-2019/388 Karar sayılı kararındaki verilerin dikkate alındığı, davacının yolcu olması nedeniyle kusurlu olmadığı, iş göremezlik oranın bu dosyada %35,2 oranında hesaplandığı, 9 ay süre ile iş göremez hale geldiği, doğum tarihi, TRH 2010 tablosu, aktif ve pasif dönem dikkate alındığında iş göremezlikten doğan zararının 662.307,35 TL tutarında olduğu, davalının sorumlu olduğu poliçe limitinin 200.000,00 TL ile sınırlı bulunduğu, asıl dava dosyasında 127.060,04 TL tutarında işgöremezlik tazminatı ödendiği, buna göre 200.000,00 TL-127.060,04 TL=72.939,96 TL tazminat alacağının olduğu hususları görüş olarak açıklamıştır.
Davacı vekili, talep artırım dilekçesi sunmuş, 78.343,46 TL'nin hüküm altına alınmasını istemiştir.
GEREKÇE
Dava, bakiye iş göremezlik tazminatının tahsili istemine ilişkindir.
Somut uyuşmazlıkta davacının yolcu olduğu 41 P 4036 plakalı aracın davalı tarafından geçerli şekilde Karayolları Zorunlu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası poliçesiyle sigorta örtüsüne alındığı, teminat süresi içinde anılan aracın 20/05/2011 tarihinde kazaya karıştığı, araçta yolcu olan davacının yaralandığı, geçici ve sürekli iş göremezlik, tedavi gideri ve bakıcı giderinin tahsili için... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2018/8 Esas sayılı dosyasında dava açtığı, bakiye iş göremezlik tazminatının tahsili bakımından işbu davayı ikame ettiği hususları uyuşmazlık konusu değildir.
Çekişme, davalının, davacının yolcu olarak yer aldığı aracın karıştığı kaza sonrasında oluştuğu ileri sürülen iş göremezlik zararından Karayolları Zorunlu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortacısı sıfatıyla sorumlu olup olmadığı ve sorumlu olduğu tutar noktasında toplanmaktadır.
İddia, savunma, getirtilen... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2018/8 Esas sayılı dosyası, bu dosyada alınan iş göremezlik raporu, poliçe özel ve genel koşulları ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, davalının KZTMSS poliçesini düzenlediği 41 P 4036 plakalı araçta yolcu olan davacının bu aracın 20/05/2011 tarihinde karıştığı kazada yaralanarak %35,2 oranında iş göremez hale geldiği ve bu olayda kusurunun bulunmadığı anlaşılmıştır. Poliçenin incelenmesinden, iş göremezlik tazminatı limitinin 200.000,00 TL, tedavi giderinin de aynı limitli olduğu belirlenmiştir. Davacı, asıl davada tedavi gideri, bakıcı gideri ile bir kısım geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatını dava etmiş, işbu davada bakiye iş göremezlik tazminatının tahsilini istemiştir.
Davalı, KZTMSS poliçesi düzenlemesi nedeniyle dava edilmiştir.
Sonradan kaldırılan bu sigorta türü ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Yasasından doğan sorumluluğunu poliçede yazılı limitlere kadar sigorta örtüsüne almaktadır.
4925 sayılı Yasanın 18 nci maddesi uyarınca taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Yasanın 17 nci maddesinde düzenlenen sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar. Anılan Yasanın 19/son ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.8 nci maddeleri hükümlerine göre meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır.
Ancak, bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde, teminatların üzerinde kalan kısım için; sırasıyla zorunlu mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur.
Bahse konu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu yolcuların uğradığı bedeni zararlar bakımından taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, trafik sigortacısı ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı bakımından müştereken ve müteselsilen bir sorumluluk öngörmemiş, sıralı bir sorumluluk düzenlemiştir.
Başka bir anlatımla, yolcunun uğradığı bedeni zararlar, taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası kapsamında ise, bu aracın trafik veya ihtiyari mali mesuliyet sigortacısının sorumluluğu doğmayacaktır. Ancak, limit aşımında sırasıyla zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu söz konusu olacaktır. Yolcunun uğradığı geçici veya sürekli iş göremezlik, tedavi gideri ve bakıcı gideri zararları ZKTMSS poliçesi kapsamındadır.
Dava konusu uyuşmazlıkta davalının iş göremezlik teminatı yolcu başına 200.000,00 TL ile sınırlıdır. Bu kalem alacağı bilirkişi raporunda 662.307,35 TL olarak tespit edilmiştir. Asıl davasında geçici ve daimi iş göremezlik tazminatı olarak 127.060,04 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Bakıcı gideri ve tazminat kalemi ayrı limit kapsamındadır.
O halde, davacının, davalıdan 200.000,00 TL-127.060,04=72.939,96 TL bakiye tazminat alacağı olduğu sonucuna varılmıştır. Davacının, davalıya başvurduğu, temerrüt tarihinin 19/06/2017 tarihi olduğu, zarara neden olan aracın ticari nitelikte bulunduğu ve taşımadan kaynaklandığı dikkate alındığında avans oranı üzerinden temerrüt faizi talep edilmesinde yanlışlık görülmemiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.
Katip ... · ¸e-imzalıdır Hakim ... · ¸e-imzalıdır
Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2019/283, K. 2022/683, 27 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama