Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/343 K.2023/186

Mahkememizde görülmekte bulunan davanın yapılan açık yargılamasının sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 09/01/2013 tarihli trafik kazasında müvekkilinin sakat kaldığını, müvekkilinin kazanın oluşumunda kusursuz olduğunu, kazaya kusuru ile sebebiyle veren aracın kaza tarihi itibariyle zorunlu mali mesuliyet sigortasının davalı sigorta tarafından yapıldığını, maluliyet tazminatının ödenmesine ilişkin başvurusunun haksız olarak reddedildiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.000,00 TL maddi tazminat ve 100,00 TL bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalı yandan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 03/02/2023 tarihli dilekçesinde, 1,00 TL geçici işgöremezlik, 6.999,00 TL kalıcı işgöremezlik, 100,00 TL bakıcı gideri zararına ilişkin taleplerini artırarak, 69.557,37 TL kalıcı işgöremezlik, 244,65 TL bakıcı gideri tazminatının kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zaman aşımına uğradığını, belirsiz alacak davası açılamayacağını, 08/02/2021 tarihinde davacıya 36.000,64 TL ödeme yapıldığını ve gerçek zararın ödendiğini, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkil şirket sorumluluğunun sigortalısının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacı tarafça sunulan maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri taleplerinin teminat dahilinde olmadığını, kusurun tespiti gerektiğini, zararın hesabı için seçilecek bilirkişinin aktüerler siciline kayıtlı kişilerden olması gerektiğini, faiz talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarar nedeniyle kusurlu yanın sigortacısı aleyhine açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkememizce davanın zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen kararın istinafı üzerine Ankara BAM 26. HD. 2022/408 esas 2022/823 karar sayılı ilamı ile zamanaşımı süresinin dolmadığından bahisle kararımızın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/235 esas sayılı dosyası UYAP sisteminden dosyamız arasına alınmıştır.

Davalı nezdinde düzenlenen sigorta poliçesi ve hasar dosyası, davacının ekonomik ve sosyal durumunun araştırılmasına ilişkin kolluk tutanağı, davacının kaza nedeniyle görmüş olduğu tedaviye ilişkin tüm evrak, davacıya kaza nedeni ile ödeme yapılmasına ilişkin SGK yazı cevabı dosyamız arasına alınmıştır.

Kusur oranının tespiti için rapor tanzimi talep edilmiş, Ankara Adli Tıp Kurumu'nun 24/10/2022 tarihli raporunda, tarafların kusurları ile kusur oranları değerlendirilmiş, davalının sigortalısının %25 kusurlu olduğuna ilişkin kanaat bildirilmiştir. Raporun oluşa uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu değerlendirilerek mahkememizce itibar edilmiş, sigortalı araç sürücüsünün %25 kusurlu olduğu değerlendirilmiştir.

Davacı yan yeniden kusur raporu alınmasını talep etmiş ise de, ceza yargılamasında kusura ilişkin rapor alınmadığı, Ceza Mahkemesi tarafından beyana dayalı olarak hüküm kurulduğu, Adli Tıp Kurumu tüm dosya kapsamını inceleyerek düzenlendiğinden ve ceza mahkemesi kararı ile rapor arasında somut bir çelişki de bulunmadığından yeniden rapor alınmasının dosyaya yenilik katmayacağı değerlendirilmiştir.

Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 01/10/2020 tarihli maluliyete ilişkin raporda, davacının kaza nedeni ile %23,2 oranında kalıcı iş göremezliğinin bulunduğu, tedavi süresinin 270 güne kadar uzayabileceği, 30 gün başkasının bakımına muhtaç olduğu bildirilmiştir. Raporun kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan yönetmelik uyarınca, tüm tedavi evrakı ile muayene sonuçları gözetilerek düzenlendiği gözetilerek (Yargıtay 4. HD 2021/4651 esas 2021/8345 karar) oluşa uygun görülerek karar vermeye yeterli bulunmakla mahkememizce itibar edilmiştir. Kaldı ki davalı hükme esas alınamayacağını savunmuş ise de, bu rapora istinaden davadan önce kısmi ödeme yapmıştır.

Aktüer bilirkişisi 02/01/2023 tarihli raporunda, davacının maddi zararını hesaplayarak 69.557,37 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 244,65 TL bakıcı gideri tazminatı talep edebileceğini, SGK ödemesi sonucunda geçici işgöremezlik tazminatı talep edilemeyeceğini bildirmiştir. Dosyadaki verilere uygun olmakla rapora itibar edilmiştir. Her ne kadar davalı hesaplama yöntemine itiraz etmiş ise de, kaza tarihi ile güncel yüksek mahkeme kararları gözetilerek itibar edilmemiştir. Yine davacının 65 yaşa ilişkin itirazı da Yargıtay'ın müstakar içtihatları gözetilerek (Yargıtay 4. HD 2021/10548 esas 2022/2788 karar sayılı ilamı) yerinde bulunmamıştır.

Poliçede tedavi gideri teminatının bulunduğu anlaşılmıştır.

Toplanan delillere göre davalının sigortalısı aracın da karıştığı trafik kazasında davacının yaralanarak zarar gördüğü, zararın TBK'nun 49. ve 54. maddeleri uyarınca tazmininin gerektiği, davacının maluliyet durumunun usulüne uygun bulunan raporla belirlendiği, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi tarafından da tarafların kusurlu hareketlerinin ve kusur oranlarının belirlendiği, mahkememizce de belirlenen kusur oranlarının oluşa uygun olduğunun değerlendirildiği, davacının talep edebileceği tazminat miktarının aktüer bilirkişi tarafından hükme esas alınan raporla belirlendiği, davacının bilirkişi raporuna göre 03/02/2023 tarihli dilekçesi ile talebini artırdığı anlaşılmıştır.

Açıklanan gerekçelerle, davalının ZMMS poliçesi kapsamında işletenle birlikte poliçe limitlerinde zarardan sorumlu olduğu, SGK tarafından yapılan ödeme neticesinde geçici işgöremezlik zararının giderildiği ve davalıdan talep edilemeyeceği, bu talep yönünden davanın reddi gerektiği, bakıcı gideri ve sürekli işgöremezlik zararına ilişkin davasının ile sübut bulduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.