Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2019/632 K.2021/63

Türk Ulusu Adına Yargılama Yapmaya ve Hüküm Vermeye Yetkili

ANKARA 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

KARAR

ESAS NO

2019/632 Esas

KARAR NO : 2021/63

Av. ... -

DAVA : İHRAÇ KARARININ İPTALİ

DAVA TARİHİ : 20/09/2019

KARAR TARİHİ : 08/02/2021

YAZIM TARİHİ : 17/02/2021

Mahkememizde açılan Kooperatif üyeliğinden İhraç Kararının İptali davasının yapılan yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili ; davalı kooperatifin üyesi olan davacının birikmiş aidat borcunu ödemediği iddiası ile yönetim kurulunun 15/08/2019 tarihinde alınan 135 nolu kararı ile ihraç edildiğini noter ihtarı ile öğrendiklerini, yapılan işlemin kooperatifin işleyişi ve yasal mevzuata uygun olmadığını belirtip, ihraç kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

YANIT

Davalı vekili ; davacının aidatlarını düzenli ödemediğini, bu nedenle ihraç edildiğini, bu işlemler yapılır iken ana sözleşme ve yasaya uygun davranıldığını, kooperatifin yapacak işleri olduğu için aidat toplamak zorunda olduğunu belirtip davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

DELİLLER

-Davalı kooperatif yönetim kurulunun davacı ile ilgili ihraç kararı, -İhraç kararının dayanağı olan 1 ve 2.ihtarnameler ve tebliğine ilişkin belgeler, -İhraç kararı ve tebliğ belgeleri, -Aidat ve diğer mali yükümlülüklerinin dayanağı olan genel kurul kararları, -Kooperatif ana sözleşmesi, -Bilirkişi incelemesi ve düzenlenen rapor. -Tüm dosya kapsamı.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava ; davalı kooperatifin üyesi olan davacının parasal ( mali ) yükümlülüklerini uyarılara rağmen yerine getirmediği gerekçesi ile ihracına ilişkin yönetim kurulu kararının iptali isteminden ibarettir.

Dava başlangıçta Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemelerinde açılmış, kooperatif merkezinin Ankara'da olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş, süresinde yapılan başvuru üzerine dava dosyası mahkememizin yukarıda belirtilen esasına kayıt edilmiştir.

Davacının davalı kooperatifin üyesi olduğu taraflar arasında tartışma konusu değildir. Davalı taraf davacı üyenin mali yükümlülüklerini yerine getirmediği için yönetim kurulunun yasalara uygun kararı ile ihraç edildiğini ileri sürmekte, davacı ise ihraç işleminin ana sözleşme ve yasal düzenlemelere aykırı olduğunu belirtip kararın iptalini istemektedir.

Kooperatifler Yasası uyarınca üyeler hakkında ihraç kararı vermek genel kurulun yetkisi içerisinde bulunmaktadır. Ana sözleşme ya da genel kurulun alacağı bir karar ile ihraç konusunda işlem yapmakta yönetim kurulunun görevlendirmesi mümkündür. Dosya içerisinde mevcut davalı kooperatif ana sözleşmenin 14. Maddesi ile yönetim kuruluna ihraç kararı verme yetkisi tanındığı için, davacının ihraç işlemini genel kurulun yapması gerektiği şeklinde savunmasına itibar edilmemiştir.

Kooperatiflerin ticari faaliyet ve bu faaliyetleri nedeni ile gelir elde etmeleri mümkün olmadığı için üyelerinden topladığı aidatlar ile oluşan paralar ile üyelerine uygun koşullarda konut üretimi ve teslim etmeleri gerekmektedir. Bu nedenle kooperatif üyelerinin ana borcu genel kurul kararları ile belirlenen aidatları ödemektedir.

Üyelikten ihraç kararlarının 1163 sayılı Kooperatifler Yasası'nın 16 ve 27. maddeleri ile ana sözleşmenin 14.madde hükümlerine uygun işlem yapılarak gerçekleştirilmesi gerekir.

Somut olayda davalı vekilinin 23/10/2020 tarihli dilekçesi ve ekindeki belgelerden anlaşıldığı gibi ; 23/02/2019 günlü genel kurulun 5.nolu kararı ile her bir üyenin toplam 50.000,00 TL ödemesine, ödemelerin Şubat 2019 da 3.000,00 TL, Mart 2019 da 10.000,00 TL , Nisan 2019 da 10.000,00 TL, Mayıs 2019 da 10.000,00 TL Haziran 2019 da 10.000,00 TL ve Temmuz 2019 da 7.000,00 TL olarak tahsil edilmesine karar verilmiştir. Bu ödemelerin üyeleri zorlayacağının anlaşılması üzerine kooperatif yönetim kurulu genel kurulda belirlenen 50.000,00 TL ödemenin 2019 yılında 35.000,00 TL sinin tahsil edilmesine ve kalan 15.000,00 TL nin 2020 yılında tahsiline karar vermiştir.

Davalı vekilinin 23/10/2020 tarihli dilekçesinde de açıkça belirtildiği gibi, davacının ihracına dayanak yapılan 1 ve 2.ihtarlara konu 2019 yılına ilişkin alacağın Mart 2019 için 8.000,00 TL, Nisan 2019 ayı için 9.000,00 TL, Mayıs 2019 ayı için 9.000,00 TL ve Haziran 2019 ayı için 9.000,00 TL olduğu belirtilmiştir.

Bilirkişimiz de davalı kayıtları üzerinde yaptığı inceleme sonucu düzenlediği 05/01/2021 tarihli raporunda, ihraç işlemine dayanak yapılan 1 ve 2. İhtarnamelere konu borçların 30,00 TL sinin Şubat 2019 ayına, 8.000,00 TL sinin Mart 2019 ayına, 9.000,00 TL sinin Nisan 2019 ayına ve 9.000,00 TL sinin ise Mayıs 2019 ayına ait olduğunu belirlenmiştir.

Davacının 2019 yılına ait aidat borcunu ödemesi için 03/06/2019 tarihli birinci ihtarname düzenlenmiş ve ihtar ile 26.030,00 TL nin ödenmesi talep edilmiştir. İhtarnamede 10 gün içerisinde ödeme yapılmaz ise ihraç işlemi yapılacağı uyarısı yapılmıştır. 1. İhtarın tebliğine rağmen 10 gün içerisinde ödeme yapılmayınca bu kez 21/06/2019 tarihli 30 gün içerisinde ödeme yapılması, aksi halde ihraç işlemi yapılacağı uyarısını içeren ihtar davacıya gönderilip 35.030,00 TL nin ödenmesi istenilmiştir. Bu ihtara rağmende ödeme yapılmadığı için Yönetim Kurulu'nun 15/08/2019 tarih ve 135 nolu kararı ile davacı ihraç edilmiş, ihraç kararı 16/08/2019 tarihinde davacıya tebliğ edilmiş, yasada öngörülen 3 aylık süre içerisinde 20/09/2019 tarihinde bu dava açılmıştır.

İhraç işlemi ile ilgili temel düzenleme bir örneği dava dosyası içerisinde yer alan davalı kooperatif ana sözleşmesinin 14.maddesinde yer almaktadır. Ana sözleşmenin 14/2 maddesine göre " parasal yükümlülüklerini 30 gün geciktirenler yönetim kurulunun noter aracılığı ile yapacağı birinci ihtardan itibaren 10 gün, ikinci ihtardan itibaren bir ay içerisinde yine yerine getirmez iseler ihraç edilmeleri mümkündür.

Davacının ihracına dayanak yapılan parasal yükümlülüklerden biri de 2019 yılı Mayıs ayına ait aidatın ödenmemiş olduğu iddiasıdır. Yasal düzenleme gereği ilgili aya ait aidat borcunun takip eden ayın son gününe kadar ödenmesi mümkündür. Bu durumda Mayıs ayına ait aidat borcunun takip eden ay olan Haziran ayının son günü olan 30 Haziran'a kadar ödenmesi gerekir. Aidatın son ödeme tarihi olan 30 Haziran'da ödenmemiş olması ihraç için tek başına yeterli değildir.

Ana sözleşmenin 14/2 maddesi aidat ödeme yükümlülüğünü 30 gün geçirildikten sonra 1. İhtarnamenin düzenlenmesini emretmiş olup, somut olayda Mayıs ayı aidatının son ödeme günü olan 30 Haziran'dan itibaren 30 günlük gecikme süresi 30 Temmuz tarihinde gerçekleşeceği için 1. İhtarnamenin en erken Ağustos 2019 da düzenlenmesi gerekmekte iken 1.ihtar 03/06/2019 tarihinde " ana sözleşmenin 14/2 maddesine aykırı biçimde, son ödeme gününden itibaren 30 günlük gecikme süresi tamamlanmadan" düzenlendiği için ihraç işleminin 1163 sayılı Kooperatifler Yasası'nın 16 ve 27.maddeleri ile ana sözleşmenin 14/2 maddesine uygun olarak gerçekleştirilmediği,

bu nedenle davanın kabulü gerektiği kanısına varılıp aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

Katip ... Hakim ...