KÜNYE
T.C. Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2021
- Esas no
- 2018/706 Esas
- Karar no
- 2021/394
- Dava
- Tazminat (Kara Taşımacılığı Kaynaklı
- Dava tarihi
- 18/10/2018
Karar Metni
644 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Kara Taşımacılığı Kaynaklı) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalılar ile taşıma sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşme gereğine sigorta yapılacağının kararlaştırıldığını ancak yapılmadığını, eşyalarının gideceği yere ulaşmadan aracın kaza geçirdiğini, kaza sonrası eşyaların anlaştığı davalı aracı dışında başka bir araca yüklendiğini öğrendiğini, bir çok eşyasının telef olduğunu bir kısmını davalının aldığını öne sürmüş eşya bedellerinin tazmini talep etmiştir.
Davalılar ... ve ... vekili cevabında; ...'in herhangi bir sözleşmesel sorumluluğunun bulunmadığını, davacının vermesi gereken sigorta parasını vermediğini, müvekkilinin taşıma konusunda başka bir firma ile anlaştığını davacının tahmini listesini kabul etmediklerini beyan etmiş davanın reddini talep etmiştir.
Davaya esas taşıma sözleşmesi incelendiğinde Davalı ... ile davacı arasında yapıldığı, taşınacak eşyaların genel olarak yazıldığı anlaşılmıştır.
Kaza sonrası davacı, şoför ve davalı ... tarafından ortaklaşa tutulan tutanakta zayi olan eşyaların listesi belirlenmiştir.
Dinlenen tanık beyanlarına göre taşımacılığın 3. Bir kişi tarafından yapıldığı, davalı ...'nin taşımacılığın yapıldığı kamyonun sahibi olduğu anlaşılmıştır.
Dosya kapsamında bir kısım eşyanın telef olduğu, bir kısmının ...'de yed i eminde olduğu, bir kısmının davacıya teslim edildiği bir kısmının davalılar taşıma şirketinde olduğu anlaşılmıştır.
Eşyaların değer tespitinin yapılması için keşif yapılmış ve bilirkişi raporları alınmıştır. Davalı her ne kadar görülmeyen eşyaların değer tespitine esas alınmasına itiraz etmiş ise de bu eşyaların da taşıma sözleşmesine dahil olduğu, zarara uğradığı ve davacının sunmuş olduğu faturaların eşyanın ayırt edici özelliklerinin tespiti için yeterli olduğu anlaşılmakla bu usulle yapılan tespite yapılan itiraz yerinde görülmemiştir.
Davacı vekili ...'de bulunan eşyaların değer tespitinden vazgeçtiklerini beyan etmiştir.
Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe
Eldeki dava TTK 856 vd maddeleri gereği taşıma hukukundan kaynaklı sorumluluk davasıdır. Davacı eşyalarının zarara uğradığını öne sürmüş davalılar ise sorumluluklarının olmadığını iddia etmişlerdir.
Taraflar arasındaki sorun öncelikle taşıma ilişkisinin kiminle kurulduğu ve davalıların bu taşıma işindeki sıfatlarıdır. Sözleşme incelendiğinde davacı ile sözleşmeyi davalı ...'in imzaladığı anlaşılmakta, ... ve ... ve ... vekilinin beyanına göre asıl firma sahibinin ise ... olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde ... ve ...'in uyuşmazlıktaki sıfatı taşıyandır. Diğer davalı ... ise taşıyanların taşıma işini verdikleri üçüncü kişi olup fiili taşıyan sıfatını haizdir.
TTK'nın taşıma hukuku hükümlerine göre eşyanın kaza sonucu ziyaa uğraması halinde kusuru ispat davacı üzerinde değildir. Davalı taşıyan kusursuzluğunu ispat etmeli veya kurtuluş kanıtı getirmelidir. Diğer yandan fiili taşıyan da aynı asıl taşıyanın sorumluluk hükümlerine tabidir.
Somut olay bu kapsamda incelendiğinde eşyaların ziyaa uğradığı ve bunun davacı ve davalı tarafından tutanak altına alındığı sabit olup davalılar vekilinin sözleşmedeki listenin geçerli olacağına ilişkin itirazı yerinde değildir. Davalılar herhangi bir kurtuluş kanıtı da getirememişlerdir. Bu halde davalıların meydana gelen zarardan sorumlu oldukları kanaatine varılmıştır. Bundan sonra yapılması gereken meydana gelen zararın tespitidir. Davacı vekili ...'deki eşya zararının tespitinden vazgeçtiğini belirtmekle burada mevcut olan eşyalar üzerinden yapılan değer tespiti dikkate alınmış ve hüküm kurmaya elverişli görünen bilirkişi raporunda belirlenen değer üzerinden davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
Katip ... · ¸e-imzalıdır Hakim ... · ¸e-imzalıdır
Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2018/706, K. 2021/394, 16 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama