Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi E.2018/119 K.2019/248

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhinde açılan davanın, Mahkememizde yapılan açık yargılaması sonunda :

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA. Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkilinin talebi doğrultusunda, davalı firmanın müvekkiline ait bilgisayar programlarını hukuka uygun bir biçimde kullanmadığı iddiasıyla, Mahkememizin ....

D.İş numaralı dosya ile tespit talebinde bulunulduğunu ve bilirkişi marifetiyle yerinde yapılan inceleme neticesinde lisanssız olduğu tespit edilen 2 adet "..." programının FSEK'in 71/1 maddesi gereği "çoğaltma fiili” suçuna konu olduğundan, söz konusu davalı firma yetkilisi hakkında Silivri Cumhuriyet Başsavcılığına başvuruda bulunulduğunu ve davalı yanın söz konusu haksız fiilinin müvekkilinin mali haklarrııa tecavüz fiilini oluşturduğunu iddia ederek,

şimdilik 28.292,00 TL olarak açılan belirsiz alacağın ve FSEK 68 uyarınca tanzim edilecek olan bilirkişi incelemesi sonrasında belirli hale gelecek olan, belirsiz alacak davası tutarının davalıdan dahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 11/04/2019 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini, 56.600,00 TL olarak ıslah etmiştir.

CEVAP.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile, dava dilekçesinde müvekkili şirketin programını hukuka uygun kullanmadığına nasıl ulaştığına dair konu ile ilgili herhangi bir açıklamaya yer verilmediğini, davacının hukuka aykırı olarak ortada somut herhangi bir delil yokken, sırf müvekkili şirketin faaliyette bulunduğu sektör sebebi ile şüphe üzerine hareket etmiş olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, haksız kazanç sağlamaya çalıştığını, müvekkili şirketin lisanssız herhangi bir program kullanmadığını, müvekkili şirketin davacı şirketin programını hiçbir zaman mimari projesinin tasarımında kullanmadığını,

programın şirketin iradesi dışında internet ortamında herhangi bir çalışan tarafından sehven yüklenmesi hususunun kuvvetle muhtemel olduğunu ve müvekkilinin davacıya ait programı kullanarak ticari herhangi bir kazanç elde etmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRMESİ VE GEREKÇE

Dava, davacıya ati bilgisayar yazılımlarının, davalı tarafından izinsiz kullanılmasından bahisle, alacağın davalıdan tahsili taleplidir.

Taraf vekillerince deliller sunulduktan ve resen celbi gereken deliller de toplandıktan sonra dosyada bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş olup, dosyanın tevdi olunduğu Bilişim Uzmanı bilirkişi hazırlamış olduğu 28/12/2018 tarihli raporda sonuç olarak, dosyada bulunan delil tespiti konulu ...

D.İş sayılı ile dosyada belirtilen davalının adresinde bulunan işyerinde/ofislerinde 16.01.2018 günü Mahkeme heyeti ve dosyada görevli olan bilirkişi katılımıyla yerinde keşif yapıldığı, yapılan incelemeler sonucunda 2 adet bilgisayarda bahsi geçen “....” yazılımın kurulu ve çalışır durumda olduğu ve ilgili program aracılı ile yapılan dosyaların uzantısı ile dosya araması yapıldığı ve yazılım/program ile yapılmış dosyaların tespit edildiği, davalının bilgisayarlarında kurulu/yüklü olan "..." yazılım programları ile ilgili gerek keşif incelemesi esnasında gerek sonrasında davalı tarafça herhangi bir Fatura/Belge sunulmadığı,

tüm dosya kapsamında inceleme ve değerlendirmeler sonucunda davalının 2 adet bilgisayarlarında tespit edilmiş olan “....” yazılım programlarının davalı tarafça lisanssız yani izinsiz kullanıldığı, dava konusu olan yazılım programının rayiç bedelini tespit etmek adına yapılan genel araştırmalar ve dosyaya sunulan fatura örneklerinin incelendiğini ve bahsi geçen “....” yazılım programının 2018 yılı bazındaki 1 adet rayiç bedelinin (KDV Hariç) 3,000 Euro olduğu belirtilmiştir.

Taraf vekillerinin rapora itirazları nedeniyle ve özellikle dava konusu yazılımın FSEK 2/1-2 maddesi anlamında dil ve yazı ile ifade olunan eser niteliği taşıyıp taşımadığı, davacının FSEK 18/2 anlamında mali hakları kullanıma yetkisinin olup olmadığı ve davacı yanın talebi Türk Lirası üzerinden olduğundan, davacının dava tarihi itibari ile isteyebileceği tazminat tutarını gösterir bilirkişiden ek rapor alınmasına karar verilmiş olup, bilirkişi hazırlamış olduğu 04/02/2019 tarihli ek raporda sonuç olarak,

davaya konu “....” adlı bilgisayar programlarının 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu anlamında “ilim ve edebiyat eseri” niteliğinde olduğu, davacının söz konusu bilgisayar programı üzerinde mali hakları kullanma yetkisine haiz olduğu, davalının söz konusu bilgisayar programını lisanslı kullandığını gösterir herhangi bir geçerli belgeyi dosyaya ibraz edemediği, davaya konu bilgisayar programın davalının işyerinde/ofislerinde bilgisayarlarda lisanssız olarak kurulumunun gerçekleştirilmiş olduğu ve kullanıldığı,

programın “....” (....) olarak tabir edilen bir kurulum dosyasından veya yazılımı kandırmaya yönelik yasa dışı bir seri numarasından kurulmuş olabileceği, davaya konu bilgisayar programının, davalının kontrolünde olan bir bilgisayara davacı hak sahibinden izin almaksızın (lisanssız) yüklenerek kullanılması şeklinde ortaya çıkan fiilin davacı hak sahibinin FSEK md. 22’den kaynaklanan “çoğaltma” hakkını ihlal etmiş olduğu, dava konusu “....” yazılım programının 2018 yılı bazındaki 1 adet rayiç bedelinin (KDV Hariç) 3.000 € (Euro/Avro” olduğu,

davalının 2 adet bilgisayarında tespit edilmiş olan “...” yazılım programlarının (KDV Hariç) 3.000 x 2 = 6.000 € (Euro/Avro) olduğu ve bu durumda lisans bedelinin (KDV Hariç) 6.000 € x 4,7192 = 28.315,2 TL olduğu ve FSEK 68. madde uyarınca en fazla 3 katı kadar tazminat hükmedilebileceğinden (KDV Hariç) 18.000 € X 4.7192 = 84.945,6 TL olduğu belirtilmiştir.

FSEK'in 2/1. Maddesi, herhangi bir şekilde dil ve yazı ile ifade olunan eserler ve her biçim altında ifade edilen bilgisayar programları ve bir sonraki aşamada program sonucu doğurması koşuluyla bunların hazırlık tasarımlarının ilim ve edebiyat eseri sayılabileceği, FSEK'in 68. Maddesinde ise, izin alınmamış eser sahibinin sözleşme yapılmış olması halinde isteyebileceği bedelin veya emsal veya rayiç bedel itibariyle uğradığı zararın en çok üç kat fazlasını isteyebileceği belirtilmiştir.

Buna göre, davaya konu “...” adlı bilgisayar programlarının 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu anlamında “ilim ve edebiyat eseri” niteliğinde olduğu, davacının söz konusu bilgisayar programı üzerinde mali hakları kullanma yetkisine haiz olduğu, davalının söz konusu bilgisayar programını lisanslı kullandığını gösterir herhangi bir geçerli belgeyi dosyaya ibraz edemediği, davaya konu bilgisayar programın davalının işyerinde/ofislerinde bilgisayarlarda lisanssız olarak kurulumunun gerçekleştirilmiş olduğu ve kullanıldığı,

davaya konu bilgisayar programının, davalının kontrolünde olan bir bilgisayara davacı hak sahibinden izin almaksızın (lisanssız) yüklenerek kullanılması şeklinde ortaya çıkan fiilin davacı hak sahibinin FSEK md. 22’den kaynaklanan “çoğaltma” hakkını ihlal etmiş olduğu, dava konusu “....” yazılım programının 2018 yılı bazındaki 1 adet rayiç bedelinin (KDV Hariç) 3.000 € (Euro/Avro” olduğu,

davalının 2 adet bilgisayarında tespit edilmiş olan “....” yazılım programlarının (KDV Hariç) 3.000 x 2 = 6.000 € (Euro/Avro) olduğu ve bu durumda lisans bedelinin (KDV Hariç) 6.000 € x 4,7192 = 28.315,2 TL olduğu ve FSEK 68. madde uyarınca en fazla 3 katı kadar tazminat hükmedilebileceğinden (KDV Hariç) 18.000 € X 4.7192 = 84.945,6 TL olduğu, muhtemel iskontolar nazara alındığında, davacının artırdığı 56.600,00 TL.'nin dosya kapsamı ve deliller ile uyumlu olduğu anlaşılmakla, davacının davasının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

Katip ... · e-imzalıdır Hakim ... · e-imzalıdır