Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/541 K.2019/336

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket yetkilisi ile 2017 Eylül ayında ..... plakalı ....... marka aracın müvekkili şirkete satılması hususunda 310.000,00 Euro bedel üzerinden sözlü olarak anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin davalıya ön ödeme olarak 19/09/2017 tarihinde 60.000,00 Euro para gönderdiğini, ancak davalının aracı teslim etmediğini ve aldığı parayı da iade etmediğini, bunun üzerine davalı hakkında Bakırköy .... icra müdürlüğünün .... E sayılı dosyası ile takip yaptığını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, süre uzatım talep etmesine ve talebinin kabul edilmesine karşın süresinde cevap vermemiş, bilahare davalı vekili duruşma aşamasında gönderilen paranın kira bedeli olduğunu beyan etmiş; icra takibinde ise borca itirazda bulunmuştur.

Dava, satım için verilen avansın iade talebinden kaynaklanan itirazını iptali davasıdır.

Tarafların iddia ve savunmaları, sunulan ve sağlanan bilgi ve belgeler ile tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere;

Davacının, davalı hakkında Bakırköy ....... icra müdürlüğünün .... E sayılı dosyası ile 60.000,00 Euro asıl alacak için ..... plakalı aracın satışı için verilen ön ödeme açıklamasıyla icra takibi yaptığı, davalı borçlunun süresinde itiraz üzerine iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında davacı tarafından davalıya gönderilen paranın miktarı ve aracın davacıya devredilmediği hususunda bir uyuşmazlık bulunmaktadır. Taraflar arasında, araç satışına ilişkin bir yazılı sözleşme de yoktur. Davacı gönderdiği paranın ..... plakalı aracın satışı için gönderilen paranın ön ödemesi olduğunu ileri sürmüş; davalı ise davaya cevap vermeyerek bu iddiayı inkar etmiştir. Davalı vekili, davanın yapılan yargılaması sırasında 23/01/2019 tarihli oturumda gönderilen paranın satış avansı değil, kira parası olduğunu savunmuştur.

Davacı, iddiasını ispat hususunda dava ve takip konusu paranın gönderilmesine ilişkin EFT dekontuna dayanmış ve sunmuştur. Gerek davacı tarafından sunulan ve gerekse ilgili bankadan getirtilen EFT dekontunun açıklama bölümünde " ........ bedeli karş." yazılıdır. Havaledeki bu açıklama ödemenin araç satışına ilişkin bulunduğunun kabulünü gerektirir. Bu durumda davacı tarafından davalıya havale edilen paranın araç satışına ilişkin olarak gönderildiği ispat edilmiştir.

Her ne kadar davalı vekili, 23/01/2019 tarihli oturumda gönderilen paranın satış avansı değil, kira parası olduğunu savunmuş ise de bu iddiasını ispat edecek herhangi bir delil göstermediğinden paranın satış değil kira bedeli olarak gönderildiğini ispat edememiştir. Bu durumda davalı, taraflar arasındaki ilişkinin sözlü satış sözleşmesine konu aracın davacıya devredildiğini ispat etmedikçe aldığı parayı iade etmesi gerekir. (Bkz. Yargıtay 13. H.

D. sinin 25/05/2017 gün ve 2016/20669 E-2017/6509 K sayılı kararı) Diğer yandan celp edilen kayıtlardan aracın davacıya devredilmediği de açıkça görülmektedir. Ayırca gönderilen paranın miktarı dikkate alındığında kira parası olarak gönderilmesi hayatın olağan akışına da uygun değildir.

Hal böyle olunca tarafların iddia ve savunmalarına, sunulan ve sağlanan bilgi ve belgelere göre davacı tarafından davalıya havale ile gönderilen paranın araç satış bedeline mahsuben gönderildiğinin saptanmış olmasına, aracın davacıya devrinin yapılmamış bulunmasına, davalı vekilinin davacının ispat ettiği iddiasının aksi savunmasını ispat edememiş bulunmasına göre davanın kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

YARGILAMA MASRAFLARI

DAVACI

8 Tebligat - 112,00 TL · 2 Müzekkere - 13,00 TL · Toplam = 125,00 TL