Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2021/492 K.2021/1172

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Cari Hesap Veya Ticari Kredi Sözleşmesi Kaynaklı) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkil şirket tarafından davalıya verilen hizmet karşılığı faturalar kesildiğini, davalı tarafından müvekkile bir kısım ödeme yapıldığını, dava tarihi itibari ile müvekkil şirketin vade farkları hariç 76.463,46-TL alacağı bulunduğunu, alacağın sulhen tahsili için 30.03.2021 tarihinde arabulucuya başvurulduğunu, ancak arabulucu anlaşamama olarak neticelendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 76.463,46 TL müvekkil alacağının vade farkları ile birlikte tahsili ile mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı yanın sunmayı vaat ettiği hizmeti yerine getirmediğini, malları ayıplı ifa ettiğini, müvekkilin ayıplı malları kabul etmediğini derhal bildirmesine karşın davacı tarafın fatura düzenlediğini, davacı yan her ne kadar cari hesap ekstresine dayanmışsa da cari hesabın geçerli olabilmesi için karşılıklı mutabakat gerektiğini, ilgili vergi dairelerinden BA-BS formları celp edilmiş olup müvekkilin davacıdan Ağustos-Ocak ayları arasında hizmet almadığının açıkça göründüğünü belirterek, haksız ve kötü niyetle ikame edilen davanın reddine, muhakeme giderleri ile vekalet ücretinin davacı yana tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yapılan yargılamada taraf teşkili sağlanmış, tarafların bağlı bulundukları vergi dairesi müdürlüklerinden B formları getirtilmiş, bilirkişi raporu alınmıştır.

Mahkememizce yapılan yargılama süreci ve değerlendirmede; dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Taraflar arasında mevcut ticari ilişki kapsamında davacı tarafın bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalıdan alacak olarak toplam 76.463,46-TL alacağı bulunduğu, işbu alacağın davacı tarafın ticari defterlerinde kayıtlı olduğu ve ticari defterlerin usulüne uygun tutulmakla davacı lehine kanıt niteliğinde olduğu, dava konusu faturaların 2020 ve 2021 yıllarına ait oldukları, bu kapsamda tarafların bağlı bulundukları vergi dairelerinden getirtilen 2020 ve 2021 yılı B formlarında ticari ilişki çerçevesinde davacı tarafın davalı tarafa KDV hariç 163.928,00-TL tutarında 24 adet fatura düzenlediği,

davalı tarafın da davacının bildirmiş olduğu KDV hariç 124.653,00-TL tutarında 19 adet faturayı aldığını beyan ettiği, Ağustos-2020 dönemine ilişkin BA formu vermediği ve Kasım-2020 dönemine ilişkin faturaları beyan etmediği, bu bağlamda davalı tarafın defterlerini incelemeye sunmaması göz önüne alınarak aksi kanıtlamadığından HMK'nin 222/3 maddesi hükmü uyarınca davacı tarafın alacağının varlığını kanıtladığı değerlendirilmiştir.

Her ne kadar davalı taraf ayıp nedeniyle sözleşmeden döndüğünü beyan etmişse de, her iki taraf tacir olduğundan TTK'nin 18/3 maddesi hükmünde sözleşmeden dönmenin ne şekilde yapılacağı belirtilmiş olup, bu kapsamda dönme beyanının davacı tarafa bildirildiğine ilişkin savunmasını kanıtlar nitelikte dosyaya yansıyan herhangi bir kanıt bulunmadığından davalının savunmasının kabulü olanaklı görülmemiştir.

Kaldı ki, davalının beyan etmiş olduğu BA formunda, davacı tarafın düzenlemiş olduğu son fatura olan Ocak-2021 dönemine ilişkin faturanın yer aldığı da görülmekle taraflar arasındaki ticari ilişkinin fatura konusu dönemlerde devam ettiği sonucuna varılmaktadır. Açıklanan nedenlerle davalının savunmasına itibar edilmemiş, davacının davasının kabulüne karar verilerek, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

16/12/2021 Katip ... e-imzalıdır Hakim ... · e-imzalıdır