Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/252 K.2019/680

Davacı tarafından mahkememizde açılan davada yapılan açık yargılama sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili mahkememize sunmuş olduğu 15/13/2016 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin IRAK vatandaşı olduğunu, yatırım yapmak amacıyla Türkiye'ye geldiğini, bu kapsamda kablo üretim konusunda faaliyet gösteren davalı şirkete ortak olduğunu, şirketin ... tarafından yönetildiğini, müvekkilinin muhtelif tarihlerde şirkete gönderdiği paralarla ilgili bilgi alamadığını, şirketin faaliyetleriyle ilgili bilgi alınması için 2014 yılına ait genel kurul toplantısının 15/12/2015 tarihinde yapıldığını,

ancak şirketle ilgili bilgi ve belgelerin incelenmesi için yeterli zaman bulunmadığından genel kurul toplantısının ertelenmesini talep etmelerine rağmen toplantının ertelenmediğini, bu nedenlerle yasaya ve şirket ana sözleşmesine aykırı olarak yapılan 15/12/2015 tarihli genel kurul toplantısında alınan tüm kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili mahkememize sunduğu cevap dilekçesi ve yargılama aşamasındaki beyanlarında; öncelikle davanın 6102 Sayılı Yasanın 445.maddesi gereğince 3 aylık süre içerisinde açılmadığını, ayrıca genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini gerektirir haklı bir neden bulunmadığını, bu nedenlerle davanın öncelikle süre yönünden ve ayrıca esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava konusu şirkete ait sicil kaydının celp ve tetkikinde şirket merkezinin mahkememiz yargı sınırları içinde bulunduğu, bu kapsamda davaya bakma yetki ve görevinin mahkememize ait olduğu, ayrıca davanın da harç tahsil müzekkeresine göre 3 aylık yasal süre içinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dosyaya sunulan belge ve kayıtlarla birlikte dosya bilirkişi heyeti... ve arkadaşlarına tevdii edilmiş, bilirkişi heyeti düzenlemiş olduğu 10/09/2018 tarihli kök ve 07/02/2019 tarihli ek raporlarında davacının şirket kayıtlarına göre 175/500 oranında hissedar olduğu, şirkete ait ticari defter ve kayıtların usulüne uygun olarak tutulmadığı, bu bağlamda mali tablo ve raporların da usulüne uygun olmadığı ve ayrıca TTK 420/1 maddesi gereğince finansal tabloların müzakeresinin ertelenmesinin talep edildiği dikkate alınarak genel kurul toplantısının ertelenmesi gerektiği, kanuni düzenlemeye göre toplantının ertelenmemesi nedeniyle alınan kararların iptal edilmesi gerektiğini teknik kanaatleri olarak belirtmişlerdir.

Dava konusu yapılan 15/12/2015 tarihli olağan genel kurul toplantı tutanağının celp ve tetkikinde davacı tarafından şirkete ait mali bilgi ve belgelerin incelenmesi tamamlanmadığından genel kurul toplantısının 1 ay süre ile ertelenmesi talep edildiği, iş bu talebin reddedilerek genel kurul toplantısının yapılarak şirketle ilgili kararların alınmış olduğu anlaşılmıştır.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre.

TTK 617/3 maddesi yollamasıyla limited şirketler için de TTK 420/1 maddesinin uygulanacağı, finansal tabloların müzakeresi ve buna bağlı konuların görüşülmesinin sermayenin 1/10'una sahip şirket ortağı tarafından ertelenmesinin istenmesi halinde herhangi bir karara gerek olmaksızın toplantı başkanının kararıyla toplantının bir ay süre ile ertelenmesinin yasal zorunluluk arz ettiği (İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11.HD 2018/589-888 EK sayılı ilamında da belirtildiği üzere),

olayımızda davacının hissesi baz alındığında TTK 420/1 maddesi gereğince finansal tabloların müzakeresi ve buna bağlı konuların ertelenmesi gerekirken dava konusu yapılan 15/12/2015 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 1-2-3 ve 4 nolu kararların içerik itibariyle finansal tabloların müzakeresi ve buna bağlı konular mahiyetinde olduğu, bu bağlamda TTK 420/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken konularda toplantının ertelenmeksizin karar almış olmasının açıkça yasaya aykırı olduğu,

bu nedenlerle söz konusu kararların iptaline, genel kurul toplantısında alınan diğer kararların ise TTK 420/1 maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği ve söz konusu kararlara yönelik olarak usulüne uygun muhalefet şerhi bulunmadığından fazlaya ilişkin istemin reddine karar vermek gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.