Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2019/633 K.2021/185

Davacı tarafından mahkememizde açılan davada yapılan açık yargılama sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili mahkememize sunmuş olduğu 29/08/2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 2014 yılından itibaren süregelen ticari ilişki bulunduğunu, müvekkili şirket tarafından davalı şirkete vinç hizmeti sunulduğunu, sunulan hizmet karşılığında düzenlenen faturalara bağlı olarak davalı taraftan faizli bakiye olmak üzere toplam 547.901,48-TL alacakları bulunduğunu, iş bu alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takibine davalı tarafın haklı bir neden olmaksızın itiraz ettiğini, bu nedenlerle davalı tarafın haksız itirazının iptaliyle %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili mahkememize sunmuş olduğu cevap dilekçesinde ve yargılama aşamasındaki beyanlarında özetle; müvekkilinin davacı tarafa icra takibine konu ettiği kadar borcu bulunmadığını, alacağın likit olmadığını, faturaya itiraz edilmemesinin fatura içeriğindeki mal ve hizmetin teslim alındığını kanıtlayamayacağını, bu nedenlerle yasal dayanağı bulunmayan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bakırköy ...... İcra Müdürlüğünün ...... takip sayılı dosyasının celp ve tetkikinde davacı tarafından davalı aleyhine faturaya dayalı olarak toplam 547.901,48-TL alacak üzerinden ilamsız icra takibi yaptığı, davalı tarafın süresinde takibe itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

Tarafların ticari defterleri üzerinde bilirkişi marifetiyle yaptırılan inceleme sonucunda bilirkişi ...... düzenlemiş olduğu 26/11/2020 tarihli raporunda davacı ile davalının ticari defter ve kayıtlarının birbiriyle örtüştüğü, davalının ticari kayıtlarına göre davacıya 536.653,79-TL borcu bulunduğunu, iş bu alacağın davacı tarafın ticari defterlerinde de mevcut olduğu, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin ödeme başlıklı maddesine göre iş bitiminde kesilecek elektronik faturayı müteakip 30 gün içinde ödeme yapılacağının düzenlendiği,

iş bu düzenleme kapsamında davacı tarafından düzenlenen fatura tarihlerine göre talep edebileceği faiz alacağının toplam 47.548,70-TL olduğunu, ancak taleple bağlı kalındığında davacı tarafın asıl alacak olarak 536.653,71-TL ve işlenmiş faiz 11.247,68-TL olmak üzere toplam 547.901,39-TL alacağı bulunduğunu teknik kanaati olarak belirtmiş, mahkememizce de düzenlenen bilirkişi raporu yeterli görülerek hükme esas alınmıştır.

Her ne kadar taraflar arasında vinç kiralama sözleşmesi bulunduğu ve ihtilafın bu sözleşmeden kaynaklandığı belirtilmiş ise de; taraflar arasındaki ticari ilişkinin mahiyeti itibariyle hizmet alım sözleşmesi olduğu, bu nedenlerle davaya bakma görevinin mahkememize ait olduğu (Yargıtay 3.HD 2019/5861-10436 EK sayılı ilamında da belirtildiği üzere) mahkememizce değerlendirilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında mevcut hizmet alım sözleşmesine göre davacı tarafından davalı şirkete sunulan vinç hizmeti kapsamında düzenlenen faturalara bağlı olarak her iki tarafın ticari defterlerinde de yer alan asıl alacağın toplam 536.653,71-TL olduğu, iş bu alacağın davalı tarafın ticari defterlerinde yer alması nedeniyle HMK 222.md gereğince davacı tarafın iş bu alacağın varlığını kanıtlamış olduğu,

taraflar arasında hizmet tedariki söz konusu olduğundan TTK 1530.md gereğince taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye göre davacı tarafın faturanın düzenlendiği tarihten 30 gün sonrası için faiz talebinde bulunabileceği, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda hesaplanan faiz miktarının 47.548,70-TL olduğu, ancak taleple bağlı kalınarak icra takibine konu edilen 11.247,68-TL faiziyle birlikte davacı tarafın talep edebileceği toplam alacak miktarının 547.901,39-TL olduğu, icra takibinin bu miktar üzerinden devamına, likit olan alacağa yapılan itiraz nedeniyle davacı lehine %20 icra inkar tazminatına;

davalı tarafından davacı aleyhine alacak davası olarak açılan ve mahkememiz dosyası ile birleştirilen Tarsus ....... AHM ..... esas ve ....... esas sayılı dosyalarının ayrı ayrı tefriki ile yeni bir esasa kaydedilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.