Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/1049 K.2024/564

Mahkememizde görülmekte olan İstirdat (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkil şirket ile davalı arasında 01.04.2022 tarihli ürün imalat sözleşmesi imzalandığını, müvekkil ...... markalı ayakkabıların muhtelif modellerinin üretimi için davalı şirkete fason imalat yaptırdığını,

davalının üretimini yaptığı ürünlerin hatalı/ayıplı çıkması ve sonrasında kalan ürünler için de teslim tarihi verilmediğinden/ zamanında teslim edilmemesi nedeni ile müvekkil şirketin zarara uğradığını, müvekkil şirket uğramış olduğu maddi zarara istinaden 31/08/2022 tarihinde 89.895,05-TL bedelli reklamasyon faturası kesildiğini, faturanın karşı tarafa tebliğ edildiğini, davalın da 05/09/202022 tarihli 89.895,05-TL bedelli reklamasyon geliri adı altında iade faturası kesildiğini, bunun üzerine davalının müvekkil aleyhine Bakırköy ..... İcra Müdürlüğü ...... E sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, müvekkilin itiraz ederek belirtilen tutarın ödendiğini, müvekkilin davalıya borcu olmadığını ödenen 108.933,39-TL'nin davalıdan itirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın müvekkil şirketle 2022 Mart ayı sonu itibariyle ticari ilişkileri başlamış olup bu ticari ilişki kapsamında müvekkil şirketçe fason ayakkabı üretimi yapıldığını, geçen süreç içerisinde yapılan üretime bağlı olarak müvekkil şirketçe satış faturaları düzenlenmiş ancak davacı tarafça kısmen ödemeler yapılarak yapılan işin sonunda cari hesap ekstresinde 29/04/2022 tarihi itibariyle 89.532,63 TL borçlu durumda kaldığını, davacının belirttiği ayıplı ürün iddiası gerçek dışı olduğunu, tek taraflı düzenlenen ve dosyada mübrez dahi bulunmayan tutanağa dayalı iddiadan ibaret olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Dava, ayıplı ifa sonucu uğradığı iddia edilen zarar nedeniyle istirdat talebinden ibarettir.

Dosyaya sunulan belge ve kayıtlarla birlikte dosya mali müşavir bilirkişisine tevdi edilmiş, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda özetle; '' Tarafların 6102 sayılı T.T.K. nun ilgili maddeleri ile ilgili 222. md.ne göre Ticari defterlerinin açılış ve kapanış onaylarını zamanında yaptırdığı, dolayısıyla, T.T.K.'nun amir hükümlerine göre, tarafların Ticari Defterleri lehlerinde delil teşkil ettiği, davacının hesap bakiyesinin 05.09.2022 tarihi itibariyle davalıya 89.532,63 TL borçlu olduğu şeklinde kayıtlı olduğu tespit edilmiştir.

Davacının bakiyesi herne kadar borçlu gözükse de davacının 04.10.2022 tarihinde icra takip tutarı bakiyesi olan 108.818,97 TL icra takip kapak hesabı tutarını ödediği davalının hesap bakiyesinin 05.09.2022 tarihi itibariyle davalıya 89.532,63 TL Davacının borçlu olduğu şeklinde kayıtlı olduğu davalının icra takibi marifeti ile cari hesap alacağı, faiz, vekalet ücreti, takip masrafları olmak üzere 04.10.2022 tarihinde 108.818,97 TL icra takip tutarını davacıdan tüm ferileri ile birlikte tahsil ettiği tarafların Reklamasyon iade faturalarını birbirlerine gönderdikleri, ticari defterlerine kaydettikleri,

iki tarafında 8 günlük yasal itiraz süresinde iade ve itiraz ettikleri kanaatine varılmış olup, ürünlerin ayıplı olup olmadığı ve diğer teknik hususların değerlendirilmesi gerektiği sunulan 7 adet tek ayakkabıya bakarak dava konusu ürünlerin tamamı hakkında görüş bildirmek mümkün olamadığı; taraflar arasında yapılan Genel Sözleşme dosya içeriğinde mevcut olup hangi modelden kaç adet hangi fiyatla yaptırıldığı, bitmiş ürün mü satın alındığı ya da üretimin belli bir aşamasının fason mu yaptırıldığı “hususlarının” belirsiz olduğu.

(Sipariş Sözleşmesi dosya içeriğinde bulunmamaktadır) Dolayısı ile ayıbın davalının yapmış olduğu işten kaynaklı olup olmadığı hususunun anlaşılamadığı; reklamasyon faturasında yer alan açıklamanın yetersiz olduğu. İmha edilen ürünlerin görselleri incelenmiş bu ürünlerin dava konusu ürünler olduğu dolayısı ile davacının iddiasının ispata muhtaç olduğu

...'' şeklinde tespit ve rapor edilmiştir. Bilirkişi raporunun denetime ve hükme esas almaya elverişli olduğu görülmüştür.

Tüm dosya kapsamından yapılan inceleme sonucunda; tarafların ticari defterleri incelendiğinde alacağı ispatlar nitelikte bir belge bulunmadığı anlaşılmıştır. Yemin delili, HMK'nın 225 ve devamındaki maddelerde düzenlenmiş olup, yemin kesin delil niteliğindedir. Bir vakıayı ispat yükü kendisine düşen taraf, o vakıayı başka delillerle ispat edemezse, diğer tarafa yemin teklifinde bulunabilir.

Yemin deliline dayanan taraf, iddia veya savunmasının diğer delillerle ispatlanmamış olması nedeniyle davacı tarafa kesin ve son delil olan yemin deliline dayanıp dayanmayacağı sorulmuştur. Davacı tarafın yemin deliline başvurduğu anlaşılmakla davalı şirket yetkililerine tüm bedele yönelik yemin teklif edilmiş ve davalı şirket yetkilisi tarafından davacıya borcunun bulunmadığına ilişkin yemin edilmiştir.

HMK’nin ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince de, "Kural olarak, herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür." düzenlemeleri mevcuttur. Buna göre; dosyada mevcut belgelere göre davanın ispatlanamadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir. Davacı tarafın kötüniyeti ispatlanamadığından kötüniyet tazminat talebinin de reddine karar verilmiştir.