Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/76 K.2023/900

Mahkememizde görülmekte olan Zayi Belgesi Verilmesi davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili mahkememize sunmuş olduğu dava dilekçesinde özetle;Müvekkil Ortaklık '... Mah. ... ... Sitesi ... Plaza ... Blok No:... .../İstanbul' adresinde faaliyet göstermektedir. ... sicil sayılı mükellefi olduğunu, ortaklığın pilot ve yönetici ortağı ...San. Ve Tic. Ltd.Şti firması olduğunu, ortaklığa Ait 2014- 2015 - 2016 - 2017 - 2018 - 2019 - 2020 Yıllarına Ait yevmiye - kebir - envanter defterlerinin müvekkil ortaklığında kullanımında olan '..., ...,... Mah. ... sitesi ... Blok No: ..." adresinde bulunan depodan çalındığını, bu bağlamda zayii olduğunu belirterek zayii belgesi verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava, TTK'nun 82.maddesinden kaynaklı zayii belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı şirketin muamele merkezi itibariyle mahkememizin TTKnın 661/2. Maddesi gereğince yetkili olduğu anlaşılmıştır.

TTK'nın 82/7. maddesine göre, "Bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgeler; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde ziyaa uğrarsa, tacir ziyaı öğrendiği tarihten itibaren 30 gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebilir."

Zayi olduğu belirtilen defterlerle ilgili yürütülen soruşturma dosyasında yapılan incelemede hırsızlık olayının 23/12/2022 tarihinde olduğu, iş bu davanın ise 24/01/2024 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı tarafından dosyaya sunulan delillerin değerlendirilmesinde; zayi olduğu iddia edilen karar defterinin 23/12/2022 tarihindeki hırsızlık dolayısı ile TTK'nın 82/7. maddesi gereğince zayi belgesi istemine yönelik davanın 30 günlük hak düşürücü süreye tabi olduğu, davacı tarafından 30 günlük yasal süre içinde dava açmadığı anlaşıldığından istemin reddine (Yargıtay 11.HD 2018/4963 esas 2019/5891 karar, 2021/1564-21124 EK sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere) karar vermek gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.