Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/1157 K.2024/901

Mahkememizde görülmekte olan davanın yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dilekçesinde özetle.

Davacı şirket yetkilisinin 02/10/2022 tarihinde davalı şirketten 38.999,99-TL bedelle ... koltuk takımı satın aldığını, satın alınan koltuk takımının 14/11/2022 tarihinde davalı tarafından davacıya teslim edildiğini, ancak teslim edilen koltukların bir süre sonra kumaşlarında kabarma, dikişlerde sökülme gibi sorunların baş gösterdiğini, davalıyla iletişime geçtiklerinde sorunun en geç 20 gün içerisinde çözüleceğini belirttiklerini ancak davalı tarafça çözüm üretilmeyince 23/01/2023 tarihinde Esenyurt İlçe Tüketici Hakem Heyetine başvurduklarını, Hakem Heyeti başvurusunun 31/07/2023 tarihinde görevsizlik nedeniyle sonuçlandığını belirterek,

davanın kabulüne karar verilmesini, taraflar arasındaki sözleşmenin feshini, davacı tarafça davalıya ödenen 38.999,99-TL'nin 02/10/2022 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafa usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen cevap dilekçesi sunmamış, davalı vekilinin katıldığı duruşmada davanın reddini talep ettiği görülmüştür.

Dava, Taraflar arasındaki alım satım sonucu imzalanan sözleşmenin feshi ile satın alınan malın ayıplı olmasından kaynaklanan alacak talebi sübut ve miktarı noktasında toplanmış olduğu görüldü.

Bilirkişi raporunda özetle,

Mahkemelerin görevine ilişkin kurallar kamu düzeninden olması nedeniyle dava şartları arasında sayılmıştır. Uyuşmazlığın esasına geçmeden önce davaya bakmaya görevli mahkemenin belirlenmesi yönünden değerlendirme yapılması gerekmektedir.

Taraflar arasında simsarlık sözleşmesinin imzalandığı dava dilekçesi anlatımı ve eklenen delillerden anlaşılmaktadır.

Ticari davalar, mutlak ticari davalar, nisbi ticari davalar, yalnızca bir ticari işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticari nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç grubta toplamak mümkündür.

Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesinde bentler halinde sayılmıştır. Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme Rehni Kanunu (m.22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu guruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması halinde ticari nitelikte sayılan davalardır. 6102 sayıl TTK'nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi, hem de iki tarafın tacir olması gereklidir.

Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira.

Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 2. maddesi gereğince kapsamını her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları oluşturmaktadır.

Kanun’un “Tanımlar” başlıklı 3. maddesinin (k) bendinde Tüketici “ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi”, (l) bendinde ise Tüketici İşlemi “Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi” ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Yasa koyucu, bu hükümle, tüketicinin taraf olduğu sigorta sözleşmelerini tüketici işlemi olarak kabul etmiştir.

Aynı Kanun’un 73. maddesinde, bu Kanun'dan kaynaklanan uyuşmazlıkların tüketici mahkemesinin görevine girdiği düzenlenmiş, 83. maddesinde ise, taraflardan birinin tüketici olduğu işlemler ile ilgili diğer Kanun'larda düzenleme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Yukarıda değinilen hususlar çerçevesinde somut olaya bakıldığında; davacının davalı taraftan 38.999,99-TL bedelle satın aldığı ürünün ayıplı olduğunu, iş bu ödenen bedelin iadesini talep ettiği anlaşılmakla, her ne kadar davacı tüzel kişiliğe haiz ticari şirket ise de dava konusu edilen ürünlerin ne amaçla alındığı hususu davacı beyanı ve bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere, davacı şirket yetkilisinin evde kullanım amacıyla satın alındığı ve davacının ticari işletmesiyle ilgili olmadığı,

davacı ve davalı arasında ticari işletmelerinden kaynaklı bir uyuşmazlık olmadığı sabit görülerek eldeki uyuşmazlığın mutlak ticari dava olarak da olmadığı görülmüş olup, tüketici işleminden kaynaklanan uyuşmazlığın çözümünde mahkememizin görevli olmadığı ve Tüketici Mahkemelerinin görevine girdiğinden bahisle mahkememizin görevsizliğine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Katip ... Hakim ... ¸