Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/1430 K.2018/620

Mahkememizde görülen davanın açık yargılamasında,

DAVACININ TALEBİ

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı şirket tarafından Lübnanda bulunan müşterisine 12 koli 542 kg polyester kumaşın nakliyesi hususunda 02/11/2011 tarih ve 11EXP /0001276 sayılı konşimento ile davalı ile anlaştıklarını ancak konteynirlerın yüklemesi sırasında oluşan karışıklık nedeni ile müvekkiline ait kolilerin Rusya'ya gönderildiğini,belirterek davalının TTK'nun 1178/1 maddesinde düzenlenen dikkat ve özeni göstermediğini belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 10/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari işlerde uygulanan avans faizi ile zayii olan ürün karşılığı olan 17.739,39.-USD'nin TL karşılığı olan

32.143,069 TL maddi tazminatın fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak üzere,depo masraflarının ve uğranılan itibar nedeni ile 10.000,00.-TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

DAVALININ CEVABI

Davalı taraf ise, davanın reddini savunmakta, Taraflar arasında konteyner ile ve deniz yoluyla konşimento düzenlenerek sözleşme yapıldığını, ancak taşınacak malların gümrükleme işlemlerinin yapılmasının ve hangi konteyner'e yüklenmesi gerektiğinin belirlenmesinin davacı tarafa ait olduğunu, davacının çalıştığı gümrük firmasının gümrükleme işlemlerindeki hata ve kusuru nedeniyle malların konteyner'e yükleme sırasında karışıklıklar olduğunu, karışıklığın ve kusurun müvekkilden kaynaklanmadığını, TTK.1178/2 ve 1179/1 fıkraları gereğince müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını ve taşıma konusu malları gümrükte,

gümrük mahallindeki karışıklık nedeniyle müvekkili tarafından değil başka bir firma tarafından Rusya'ya taşındığını, müvekkil şirketin de Rusya'ya taşıma işi yapmadığını, sevkiyatının bulunmadığını, TTK.1182/1 madde gereğince müvekkilinin kusursuz olduğunu; ayrıca yanlışlıkla Rus firmasına teslim edilen 12 koli ve 542 kg polyester kumaşın zayi olmadığını, kumaşların Rusyada satışı yapılarak davacının zarara uğramadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

DELİLLER ve GEREKÇE: Yukarıda özetlenen dava sebebiyle mahkememizde yapılan yargılama sonucunda 06/03/2014 gün ve 2012/503 E 2014/60 K sayılı ilamla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karar taraflarca temyiz edilmekle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 07/05/2015 gün ve 2014/9775 E 2015/6516 K sayılı ilamla bozulmuştur.

Bozma ilamında "davaya konu emtianın gümrük işlemlerinin ve içinde tül perde bulunan 12 kolinin konteyner içine yüklenmesinde hatanın davalıdan mı yoksa davacının gümrük işlerini yapan firmadan mı kaynaklandığının belirlenmesi ve sorumluluğun kaynağının gerekçede gösterilmesi" gerektiği açıklanmıştır.

Mahkememizce bozmaya uyularak yeniden yargılama yapılmış, özellikle yüklemenin kim tarafından yapıldığının araştırılması için yazılar yazılmış, taraflara beyanda bulunmak üzere süre verilmiştir. Tarafların bildirdikleri kayıtlar da geldikten sonra, gümrük müdürlüklerinden elde edilen bilgiler bir arada değerlendirilmiştir. ...

Gümrük Müşavirliği Limited Şirketine yazılan yazıya cevaba gümrük müşavirliklerince yapılan işler özetlenmiş, gümrük müşaviri olarak gösterilen faaliyetler arasında ihracat eşyalarının teslimi, depolanması, ilgili taşıma aracına yüklenmesi ve taşınması gibi hizmetler bulunmadığını, sadece ihracat firmaları temsil ettiklerini, gümrük beyannamesi verilmesi,

bilgisayar sistemlerinden otomatik olarak havale hatlarında görev yapan muayene memurlarına yönlendirilmesi gibi işlemler yaptıklarını, kırmızı hatta yönlendirilen eşyaların fiziki muayenesinin yapıldığını ve ihracatçı firmaların taşıma firmasına ait gümrük depolarında yahut gümrük sahalarında tamamlandığını açıklamıştır. Taşıyıcı firmanın eşyanın kendisinin belirleyeceği vasıtaya yüklenmesi işini üstlendiği de belirtilmiştir.

Aynı yazıda gümrük beyannamesi delil gösterilerek Burkont Konteynır Limited Şirketi tarafından bilinebilecek TCNU 958252-5 konteynır numarasının beyannameye yazılı olduğu, yani daha eşya muayene edilmeden konteynır numarası beyannameye işlendiğinden ve aynı konteynır numarası konişmentoda da yer aldığından eşyaların davalı tarafından yüklendiğinin açıkça anlaşıldığı bildirilmiştir.

Yukarıda açıklanan yazı içeriği mahkememizce yeterli görülmüş, bu cevabın işlem prosedürünü özetlediği değerlendirilmiştir. Bu suretle bozma ilamında belirtilen eksiklik giderilmiştir. Bu aşamadan sonra mahkememizin önceki kararına ait gerekçenin tekrarı uygun görülerek aşağıda yinelenmiştir.

Davacı şirket tarafından 12 koli, 542 kg polyester kumaşın Lübnan'daki müşterisine teslim edilmek üzere davalı taşıma şirketi ile anlaştığı, davalı şirketin de 02.11.2011 tarihli konşimento ile davacıya ait malları taşıyarak Lübnan'daki davacının müşterisine teslimini kabul ettiği, taşıma konusu malların davalı taşıma şirketine ait konteynerlere yüklenmesi sırasında karışıklık yapılarak malların Lübnan yerine Rusya'daki Tex Land firmasına teslim edildiği, bu nedenle davacının davalı tarafından yapılan taşıma işinden zarar gördüğünden; 17.739,39 USD karşılığı 32.143,06 TL alacağın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili için eldeki alacak ve tazminat davasının açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı taraflar arasındaki taşıma sözleşmesi gereğince davalı tarafından taşınan malların gereği gibi taşınmadığı ve davacının bildirdiği müşteriye teslim edilmediği, malların Lübnan yerine Rusya'ya taşınıp; Rusya'daki bir firmaya teslim ediliğinden dolayı, davacı alacak ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı taraf ise; davacıya ait ihraç ve taşıma konusu malların gümrükleme işlemlerindeki hata ve kusur nedeniyle malların konteynere yüklenmesi sırasında karışıklığın olduğunu, kusurun müvekkiline ait olmayıp gümrükleme firmasına ait olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinden kaynaklanan ihtilafın açıklığa kavuşturulması ve varsa davacının alacağının hesaplanması yönünden; taraflarca gösterilen kanıt ve belgeler toplanılarak, dava konusu malların deniz yoluyla ve konteyner ile taşınması nedeni ile Denizcilik İhtisas Mahkemesi aracılığıyla bilirkişi raporu alınmak üzere İstanbul 52.Asliye Ticaret Mahkemesine talimat yazılarak konusunda uzman bilirkişi kurulundan 24.12.2013 tarihli rapor alınmıştır.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, tarafların iddia ve savunmaları ile bilirkişi kurulu raporuna göre; davalı şirket tarafından Lübnan'a taşınması için davalı taşıma şirketine teslim edilen 12 koli, 542 kg polyester tül kumaşın davalı şirket tarafından Rusya'daki Tex Land isimli firmaya teslim edildiği, malların bu firmadan gümrükten çekim ve nakli masrafları 900,00 USD harcanarak davacının istemi ile Rusya'daki ... Tekstil Depolarına taşındığı, taraflar arasındaki yazışma ve e-mailllere göre; davacının %100 polyester tül kumaşların Rusya'da değerlendirilip, satışının kabul edildiği, ancak Rusya'daki polyester tül kumaşların Lübnan'a göre daha düşük bir fiyatla satılmasının mümkün olduğu ve kumaşların Rusya'da satılıp değerlendirilmek istendiği anlaşılmıştır.

Davacının taşıyana gönderdiği 04.01.2012 tarihli e-mail yazışması gereğince yanlışlık sonucu Rusya'ya gönderilen malların Rusya piyasasında satılıp değerlendirilmesi en iyi ihtimalle malların yarı fiyatına satışının gerçekleştirileceğinin kabul edildiği belirlendiğinden; bilirkişi teknik inceleme ve hesaplamaya göre; kumaşların bedelinin 17.489,69 USD olduğu, bunun yarı fiyatının 8.744,85 USD olup; 900,00 USD gümrükten çekim ve depoya nakil masrafları eklendiğinde; 8.744,85 USD +900,00 USD = 9.644,85 USD davacının davalıdan alacaklı olduğu hesaplanmıştır.

Dava tarihindeki USD döviz kuru esas alındığında; 9.644,85 x 1.8093 TL = 17.450,42 TL davalının davacı şirketten hatalı ve kusurlu taşımadan dolayı alacaklı olduğu hesaplanmıştır.

Davacı şirket tarafından davalıya Bursa 10.Noterliğinden 20.03.2012 tarih ve 11213 yevmiye numaralı ihtarname ile temerrüt ihtarı yapılmış olup; davalının 3 günlük ödeme süresi nazara alındığında, 27.03.2012 tarihinde temerrüde düştüğünden bu tarihten itibaren avans faizine hükmedilmiştir.

Davacının Bursa 9.Noterliğinde yapılan 28.11.2011 tarihli ve 42265 yevmiye numaralı ilk ihtarında ödeme miktarı ve süresi bulunmadığından bu nedenle temerrüt oluşmadığından; bu ihtarname temerrüt hususunda nazara alınmamıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde; manevi tazminat isteminde bulunmuş ise de, taraflar arasındaki taşıma hukukundan doğan ticari ilişkide davacının manevi zararı söz konusu olmadığından; bu nedenle manevi tazminatın yasal şartları bulunmadığından; davacının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki taşıma konusundaki ticari ilişkiden dolayı davacının davalıdan 9.644,85 USD karşılığı, 17.450,42 TL alacaklı olduğu kanıtlanmış olduğundan; davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Katip ... Hakim ...