Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/1010 K.2019/382

Mahkememizde görülen davanın açık yargılamasında,

DAVACININ TALEBİ

Davacı vekili dava dilekçesinde taraflar arasında bankacılık hizmet sözleşmesi bulunduğunu, bu kapsamda davacıya ATM'den para çekmek için kart teslim edildiğini, hesabını kontrol eden davacının 19/05/2017 tarihinde farklı ATM'lerden 9 ayrı işlemle toplam 20.000 TL para çekildiğini, masrafı ile birlikte hesaptan çıkan paranın 20.262,51 TL olduğunu, bu işlemlerin davacının bilgi ve rızası dışında yapıldığını, işlem tarihlerinin de kayıtlarda farklı görüldüğünü, bu haksız para çekme eylemlerinde davalı bankanın zaafiyeti bulunduğunu, aynı tarihte farklı ATM'lerden çok sayıda işlem yapılmasının bankanın dikkatinden kaçtığını,

müşteriye bilgi verilmediğini, kart bilgilerinin kopyalanarak hesaptan para çekilmesinde davalı bankanın kusuru bulunduğunu ileri sürerek hesaptan çekilen 20.262,51TL'nin 19/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

DAVALININ CEVABI

Davalı taraf ise, davanın reddi gerektiğini savunmuş, hesaptan para çekme işlemlerinin kart ve şifre birlikte kullanarak gerçekleştirilebileceğini, davacının gizliliği sağlayamaması sebebiyle kusurlu olduğunu kopya kart iddialarının gerçek olmadığını, davacının daha önce de aynı kartla değişik tarihlerde farklı ATM'lerden kısa aralıklarla çok sayıda işlem yaparak para çektiğini, SMS gönderilmesi yükümlülüğünün sözleşmede yer almadığını, sistemdeki işlem tarihinin valör tarihi uygulamasından kaynaklandığını, kusurları bulunmadığından kendilerine dava açılamayacağını, yapılan işlemlerden davacının kendi sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.

DELİLLER ve GEREKÇE: Derdest dava bankacılık sözleşmesi sebebiyle alacak davasıdır. Davacı bilinmeyen kişilerce hesabından para çekildiğini, kart bilgilerinin kopyalanarak hesaptan para çekilmesinde bankanın hatalı olduğunu ileri sürmüştür. Kural olarak ispat külfeti davacı taraf üzerindedir. Davacı taraf davalı bankanın kusurunu ve bundan doğan zararı, zararla kusur arasındaki illiyet bağını ispat etmelidir.

Davacı ispat sadedinde bilirkişi incelemesi deliline dayanmıştır. Bu sebeple banka kayıtları da incelenmek suretiyle bir rapor alınması uygun bulunmuştur. Bilirkişi 11.07.2018 tarihli raporunda bankaların alması gereken tedbirleri zikrederek tarafların durumunu değerlendirmiştir. Davacının hesabından para çekilmesi anını gösteren kamera kayıtları da mevcuttur.

Görüntülerden anlaşıldığı kadarıyla para çekme işlemi yapan kişiler ellerinde çok sayıda bankamatik kartıyla yarım saate yakın bir süre ATM’yi kullanmışlardır. İki kişi aralıklı olarak ve şüpheli hareketlerle uzun süre ATM başında çok sayıda işlem yapmıştır. Bilirkişinin görüşüne göre işlemler manyetik şerit kopyalama ve şifre ele geçirme yöntemiyle yapılmıştır. Kopyalama POS cihazlarından yapılmış olabileceği gibi ATM’lere yerleştirilen cihazlarla da yapılabilmektedir.

İşlem tarihinin banka kayıtlarında farklı görünmesi raporda açıklanmış, Cuma gecesi yapılan işlemin valörünün Pazartesi gününe isabet edeceğini açıklamıştır. Raporda bankaların her şeyden önce birer güven kurumu olduğuna işaret edilmiş, bu nedenle bankaların sistemlerini müşterilerin zarar görmesini engelleyecek biçimde kurulması gerektiği açıklanmıştır.

Ticari işletme olan bankaların basiretli tacir gibi davranması gerektiği, hesap hareketliliklerinde bir olağanüstü durum yaşandığında mudiin uyarılması gereğine işaret etmiştir. Özellikle somut olayda olduğu gibi peşpeşe 11 defa para çekme işlemi yapılmasının dikkat çekici olduğunu, işlemin ilk hareketin de müşteriyi kısa mesaj ile uyarması gerektiği belirtilmiştir. İlk işlem de kısa mesaj yoluyla uyarı yapılmış olsaydı müşterinin güvenlik tedbirlerini alabileceği beklenir.

Ne var ki davacının daha önce de aynı banka hesabından ve aynı banka kartı ve şifresi ile değişik tarihlerde üstüste farklı rakamlarda yahut benzer rakamlarda para çekim işlemleri yaptığı belirlenmiştir. Bu işlemleri yapılmış bir itiraz bulunmadığına göre bankanın kısa mesaj yoluyla bildirimde bulunmamış olması davacının zımni mutabakatına işaret edip etmediği de değerlendirilmelidir. Raporda davacının talep edebileceği miktarın hesabı da yapılmıştır.

Bu raporda tarafların itirazı üzerine özellikle bilişim alanında daha uzman bilirkişilerin de yer alacağı bir heyetten rapor alınmak üzere yargı çevremiz dışına talimat yazılması uygun görülmüştür.

Ankara Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi aracılığıyla alınan 20.02.2019 tarihli heyet raporunda davacının hesabından kopyalanmış kart ile şifresi de kullanılmak suretiyle, bilgisi dışında, otomatik para çekme cihazından 11 adet işlemde toplam 20.000 Türk Lirası çekildiği, hesap sahibinin olayı öğrendiği anda davalı bankaya ve emniyet birimlerine gerekli bildirimleri yaptığı, bu nedenle davacının işlemlerde kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

Davalı bankanın ise 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu ve Türkiye Bankalar Birliği’nin 01.11.2001 gün ve 1012 numaralı Tebliği gereği gerekli emniyet tedbirlerinin almadığı ve davacının bankamat kartı ile yapılan çekimlerle ilgili davacıya kısa mesaj yoluyla bildirim yapmadığı bu itibarla işlemlerde kusurlu olduğu, davacının 20.262,51 Türk Lirasını 19.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi İle birlikte talep hakkının bulunduğu açıklanmıştır.

Davacının hesabından 20.000 tl çekilmişse de ortak atm den çekim yapıldığından toplam 250 TL komisyon ve 12,51 TL de BSMV ödenmiştir.

Dikkat edilirse her iki raporun ortak yönü davalı bankanın para çekim işlemlerinde müşteriye kısa mesaj yoluyla bildirimde bulunmamasının kusur sayılacağı yönündedir. İlk raporda belirtildiği ve davalı bankanın da savunduğu üzere kısa mesaj gönderilmediğini davacın bilmesi bir çeşit zımni onay sayılması mahkememizce kabul görmemiştir. Davalı bankanın müşterilerini koruyucu önlemleri onun onayına gerek duymadan ve hatta müşteriyi zorlayacak biçimde almalıdır. Zira bankalar bu türden dolandırıcılık olaylarını mudilerden daha iyi bilmekte, sektörde karşılaşılan olayları takip ederek tedbirler almaktadır. Bu nedenle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Katip 154201 Hakim 37232