Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/1876 K.2019/4

Mahkememize açılan davanın evrak üzerinde yapılan incelemesi sonucunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde ...

Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin halen Demirtaş Organize Sanayi Bölgesi’nde tekstil alanında faaliyet gösterdiğini, 2865m2 kapalı alanda 26 çalışan ile yıllık 12.000.000 metre kumaş üretim kapasitesine sahip olduğunu, şirketin tek ortağının diğer davacı ... olduğunu, şirketin 1996 yılında kurulduğunu, yurt dışına ihraç edilen bir çok ürünün imalatçısı olduğunu ancak döviz kurlarının ani yükselişi sebebiyle piyasada oluşan daralmanın şirketin nakit akışını olumsuz yönde etkilediğini,

davacı şirketin tahsilat ve ödemeler dengesinin bozulduğunu mal tedarikinde ve hammadde temininde sorunlar yaşanmaya başlandığını şirketin toplam borcunun 39.392.339,17 TL’ye ulaştığını, buna karşılık toplam varlıklarının rayiç değerinin 38.071.381,93 TL olduğunu, şirketin 1.320.957,24 TL borca batık hale geldiğini, şirket mallarının cebri icra yoluyla satışı halinde alacakların büyük bir kısmının ödenemeyeceğini,

şirket borçlarına şahsen kefil olan davacı ...’ın mallarının da borçları karşılamaya yetmediğini ancak vade konkordatosu konusunda kesin mühlet verilmesi halinde borçların belirli bir vadede tamamen ödenebileceğini ileri sürerek adi konkordato talep etmiştir.

Derdest dava borçlu şirket tarafından açılan ve vade konkordatosu biçiminde ileri sürülen adi konkordato davasıdır. Davacı taraf dava açarken İcra İflas Kanununun 286'ncı maddesinde yazılı belgeleri dava dilekçesine eklemek zorundadır. Bunlardan birisi de maddenin "e" bendine detayları gösterilen "Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumunca yetkilendirilen bağımsız denetim kuruluşu tarafından Türkiye Denetim Standartlarına göre yapılacak denetim kapsamında hazırlanan ve konkordato ön projesinde yer alan teklifin gerçekleşeceği hususunda makul güvence veren denetim raporu ile dayanaklarıdır." Yasanın dava tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle davacı şirketin küçük işletme kapsamında kalması da sonucu değiştirmez.

Davacı şirket başlangıçta İ.İ.K.'nın 286'ncı maddesinde yazılı diğer belgeleri sunmakla beraber "e" benindeki niteliklere uygun denetim raporunu sunmamıştır. Davacı tarafın sunduğu rapor bir serbest muhasebeci mali müşavir tarafından hazırlanmış finansal analiz raporudur. Rapor tarihi Yasa'nın 286'ncı maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girmesinden önce ise de bu bir anlam ifade etmez. Rapor eski de olsa dava açılış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kanun hükümlerine uygun bir rapor sunulmalıdır. Kaldı ki sunulan rapor 286'ncı maddede yapılan değişiklik öncesindeki şartları dahi taşımamaktadır.

Bu raporun eksikliği yüzünden davanın usulden reddi gerekir. Bu belgeyi sunmak üzere davacı tarafa süre verilmesi doğru olmaz. Zira bu belgeler dava açılışı anında hazır olmalıdır. Hazır olduğu halde sunulması unutulmuş bir belgenin mevcudiyetinin anlaşılması halinde bir kesin süre verilmesi düşünülebilir. Ancak dava açıldıktan sonra hazırlanacak bir belgenin sonradan dosyaya sunulması mümkün değildir.

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...