İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/182 K.2024/268

Mahkememizde görülmekte olan Şirketin İhyası davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ...

Limited Şirketi'nin 20/06/2022 tarihli genel kurul toplantısında şirketin tasfiyesine karar verildiğini ve davacı ...'in tasfiye memuru olarak atandığını, Genel kurul kararının Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlandığını, şirketin daha sonra genel kurul toplantısında alınan kararla tasfiye edildiğini, kararın gazetede yayımlandığını, tasfiye işlemlerinden önce şirketin Banka ile arasındaki bir uyuşmazlıktan dolayı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince şirket lehine 37.600,86-TL asıl alacak, 973-TL ve 23,63 TL yargılama gideri, 17.900-TL vekalet ücretinin adı geçen bankadan alınarak şirkete ödenmesine karar verildiğini,

şirket tasfiye edildiğinden alacağın bankadan talep edilmesinin mümkün olmadığını, bu durumun ek tasfiyeyi zorunlu kıldığını, şirketin tasfiye işlemlerinden sonra kesinleşen ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 2021/1414 Esas 2023/1821 Karar sayılı 23.11.2023 tarihli ilamı ile lehine hükmedilen alacak kalemlerinin tahsili ve gerektiği takdirde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 2021/1414 Esas sayılı dosyasında yeniden yargılama yapılması için; ...

Ticaret odasına kayıtlı ... Şirketi'nin ek tasfiye işlemleri sonuçlanıncaya kadar şirket kaydının yeniden tesciline, şirketin önceki dönem avukatlarından ...'in tasfiye memuru olarak atanarak tescil ve ilanına, yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili tarafından sunulan 04/04/2024 tarihli cevap dilekçesinde; ticaret sicili müdürlüğünün TTK m.32 ve Ticaret sicil yönetmeliği m.34 hükmü çerçevesinde işlem yaptığını, Tasfiye sürecinde yetki ve sorumluluğun şirket tasfiye memurunda olduğunu, Tasfiye memurlarının eksik iş ve işlemlerinin müvekkil kurum tarafından tespit edilmesinin mümkün olmadığını, müvekkili Ticaret Sicili Müdürlüğünün tasfiye memurlarının bildirimi ve başvurusu üzerine işlem yaptığını ve herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını,

Mahkemece dava konusu şirketin ek tasfiyesine karar verilmesi durumunda TTK m. 547/2 gereğince tasfiye memuru atanmasının zorunlu olduğunu, müvekkil kurumunun davanın açılmasına sebep olmadığını bu nedenle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını, davanın reddine mahkeme aksi kanaatte ise müvekkili olan kurum aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Tüm Dosya Kapsamı birlikte değerlendirildiğinde,

Dava, 6102 Sayılı TTK'nın Geçici 7. maddesi uyarınca ticaret sicilinden res'en terkin edilen şirketin, TTK 547. maddesine dayanan ek tasfiyesi amacıyla yeniden tescili davasıdır.

TTK' nun 547. maddesinde "Tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa, son tasfiye memurlarının, yönetim kurulu üyelerinin, pay sahibi veya alacaklıların ,şirket merkezinin bulunduğu yerde ki asliye ticaret mahkemesinden bu ek işlemler tamamlanıncaya kadar şirketin yeniden tescilini isteyebilecekleri, mahkemenin istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse ek tasfiye için yeniden tesciline ve bu işlemleri yapmaları için tasfiye memuru atayacağı düzenlenmiştir.

Belirtilen yasa maddesinde açıkça düzenlendiği üzere; tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa davaya dayanak olan işlemlerin sonuçlandırılmasına münhasır olarak şirketin yeniden tescili talebi ile işbu davanın açılıp görülmesi mümkündür. Somut olayda davacı ile ihyası talep edilen şirketin taraf olduğu dosyanın görülüp sonuçlandırılması için terkin edilmiş şirketin yeniden tescili zorunludur. Davacının açtığı dava sonucunda davanın kabulüne karar verildiği taktirde tasfiye işlemlerinin eksiksiz olarak tamamlandığından bahsedilemeyecektir. (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2015/1277 E.) TTK 547. maddesi kapsamında açılan davada ise zamanaşımı veya hak düşürücü süre söz konusu değildir.

İhyası istenen Tasfiye Halinde ... Şirketinin 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun geçici 7. maddesine göre sicil kaydının 06/12/2022 tarihinde res'en terkin edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, ihyası istenen şirketin tasfiye işlemlerinden sonra kesinleşen ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 2021/1414 Esas 2023/1821 Karar sayılı ilamı ile lehine hükmedilen alacak kalemlerinin tahsili ve gerektiği takdirde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 2021/1414 Esas sayılı dosyasında yeniden yargılama yapılması için ihya talep etmekte menfaatinin bulunduğu ve davacının TTK 547. Maddesi gereği ek tasfiye için ihya talep edebileceği anlaşılmakla ek tasfiye amacıyla şirketin ihyasına karar vermek gerekmiş, davalı sicilin yasal hasım olması nedeniyle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması mümkün görülmemiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

BAŞKAN ... ÜYE ... ÜYE ... KATİP ...