İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/3 K.2019/74

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat davasının yapılan açık yargılaması sonunda aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

(I) TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

(1)Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili ...’nın eşi müteveffa ...'nın 28/10/2017 tarihinde sürücü ... idaresindeki ... plakalı araç içerisinde yolcu konumunda iken meydana gelen kazada ağır yaralanarak vefat ettiğini, kazanın oluşumunda ... plakalı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, müteveffanın araç içerisinde yolcu konumunda olduğundan herhangi bir kusuru olmadığını, müvekkilinin kaza sonrası maddi ve manevi desteğinden yoksun kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla şimdilik 100,00 TL tutarındaki destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

(2)Davalıya usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen cevap sunmadığı görülmüştür.

(II) ÇEKİŞMELİ VAKIALAR HAKKINDA TOPLANAN DELİLLER

(1)Taraflara usulüne uygun olarak tebligatlar yapılmış olup; ... Bölge Trafik Denetleme İstasyonunu Amirliğinden kaza tespit tutanağı, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nden araç tescil kaydı, davalı ... şirketinden hasar dosyası ve poliçe örneği celp olunmuştur.

II) DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dava; destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin tazminat davasıdır.

Yargılama devam ederken davacı vekili 29/06/2018 tarihli beyan dilekçesi ile; davalı ... ile anlaşarak, tazminatın alınması nedeniyle HMK'nun 315 Maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 314.maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir.", 315. maddesi ise "Sulh, ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur." hükümlerini haizdir. Taraflar arasında uzlaşma sağlandığı, davacı ile davalının dava dışında sulh oldukları görüldüğünden tarafların sulh olmaları ve uyuşmazlık konusunun bu surette ortadan kalkmış olması nedeniyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair aşağıdaki hüküm tesis olunmuştur.