İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/357 K.2023/61

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı; 12/08/2017 tarihinde müvekkilinin idaresindeki ... plakalı motosiklete faili meçhul aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada müvekkilinin malul/sakat kaldığını, kazaya asli ve tam kusurlu olarak faili meçhul aracın sebebiyet verdiğini, müvekkilinin geçici iş göremezlik için şimdilik 400,00-TL, geçici bakıcı gideri için 100,00-TL ve 4.500,00-TL daimi iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00-TL maddi tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ise; öncelikle davacının kusur ve maluliyet durumlarının tespit edilmesini, SGK tarafından davacıya ödenmiş rücuya tabi tazminat miktarının tespit edilmesini, müvekkilinin sorumluluğunun poliçedeki teminat limiti ve kusur oranı ile sınırlı olduğunu, haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Dava; 12/08/2017 tarihinde meydana gelen trafik kazasından dolayı tazminat istemine ilişkindir.

Olay; 12/08/2017 tarihinde sürücüsü meçhul aracın davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı motosiklete çarpması olayıdır.

Davacının kaza nedeniyle tazminat isteminde bulunabilmesi için öncelikle kaza sebebiyle malul kaldığının tespiti gerekir. Bu bağlamda davacının sürekli iş göremezlik oranı ile bakıma muhtaçlık durumunun tespiti açısından; dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla alınan, ATK 2. Üst Kurulu'nun 06/10/2022 tarih ve 2667 numaralı raporunda; olay nedeniyle davacının bakıcıya muhtaç kalmayacağı ve sürekli iş göremezlik oranının %0 olduğu belirtilmiştir. Raporlar arasındaki çelişkinin sebeplerini açıklayan, itirazları değerlendiren, ayrıntılı ve gerekçeli ATK raporu benimsenerek davacının sürekli iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Geçici iş göremezlik tazminatı istemi yönünden ise; her ne kadar davacının geçici iş göremezlik süresinin 9 aya dek uzayabileceği yönünde söz konusu raporda kanaat bildirilmiş ise de davacının olay tarihinde 18 yaşından küçük olduğu, 9 aylık sürenin eklenmesi halinde dahi 18 yaşını ikmal etmediği, olay tarihinde davacının gelir getiren bir işte çalıştığının iddia ve ispat edilemediği gibi kolluk araştırmasında da davacının öğrenci olduğunun belirlendiği dikkate alınarak, geçici iş göremezlik tazminatı istemi yönünden de davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. (Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2015/14301 Esas- 2018/8012 Karar sayılı ilamı)

Katip ... · e-imzalıdır Hakim ... · e-imzalıdır