İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2014/198 K.2020/841

Mahkememizde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/

İDDİA

Davacı vekili, Ambarlı meydan istikametinden gelip ... Caddesi istikametine seyir halindeyken kontrolsüz bir şekilde gelen davalı ... şirketine ait ... poliçe numaralı trafik poliçesi sigortalı bulunan davalı ...'a ait ve yönetimindeki ... plakalı aracın ön kısmıyla yaya ...'ya çarpmasıyla yaralanmalı trafik kazası meydana geldiğini, kaza tarihinden bu yana müvekkilinin çalışamadığını, borçlanarak evinin iaşesini karşıladığını belirterek daimi maluliyet geçici iş veremezlik zararları ile müvekkilinin tedavi süresince yaptığı ulaşım ve ilaç masraflarının davalı ... şirketinden temerrüt tarihinden itibaren işletilecek reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekili, kazaya karışan ... plakalı aracın müvekkili şirket nezdinde 27/05/2013/2014 vadeli ... sayılı trafik poliçesinin mevcut olduğunu, müvekkili şirketin sorumlu oldukları miktarın, kaza sırasındaki kusur oranı ile sınırlı olduğunu ayrıca tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuksal niteliği itibariyle, trafik kazası nedeniyle oluşan geçici iş göremezlik daimi maluliyet ile hastane masraflarının tazmini istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden 17/11/2013 günü saat 17:30 sıralarında davalı sürücünün idaresindeki ... plakalı araç ile cadde üzerinde olay mahalline geldiğinde aracın ön kısmı ile yolun sonundan sağına geçmek üzere kaplamaya giden ve geçişini sürdüren davacı yaya ...'ya çarpması neticesinde kazanın cereyan ettiği ihtilafsızdır. Nitekim ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin dosya içeriğinde de benzer tespitler söz konusu olup, verilen ceza ve karar kesinleşmiştir.

Meydana gelen kazada davalı sürücünün %25 davacının ise, %75 oranında kusurlu olduğu, zira davacının yola girmeden önce trafiği kontrol etmemesinin daha ağır kusur olarak değerlendirileceği sabittir. Diğer yandan davalı sürücüde fren tedbirini almakta yetersiz kalmıştır. Ceza dosyasında alınan kusur raporu ile mahkememizce alınan kusur raporları birbirini doğrular niteliktedir. Bu nedenle belirtilen kusur oranları tazminatın ölçüsünde kıstas alınmıştır.

Adli Tıp tarafından tanzim olunan maluliyet raporuna göre Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine nazaran iyileşme süresinin azami 6 ay, daimi maluliyetin %49,2 olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu rapor uygulanması gereken Yönetmeliğe uygun ve denetime elverişlidir. Buna göre geçici iş göremezlik dönemi davacı %100 malul sayılarak hesaplama yapılmıştır.

Geçici iş göremezlik ile daimi maluliyete dair tazminat hesabı yönünden PMF 1931 ve bilinmeyen aktif ve pasif dönemler için %10 arttırım ve iskontolama esasına göre progressif rant formülüne göre rapor tanziminde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Yine davacının mesleğine nazaran ilgili meslek odasının bildirmiş olduğu emsal ücretlerin ortalaması uyarınca hesaplama yapılması da doğrudur.

Davalı vekili savunmasında tedavi ve hastane giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu savunmuşsa da taburcu olduktan sonra davacının iyileşme sürecinde sarf ettiği ancak, net olarak belgelendirilemeyen giderler TBK'nın 50/2 maddesi gereğince bilirkişi vasıtasıyla hakkaniyete uygun olarak yargıçlığımızca takdir edilebilecektir. Ayrıca, taburcu olduktan sonra yapılmış olan hastane ulaşım giderleri SGK'nın sorumluluğunda olmayıp genel şartlar kapsamında sigorta şirketinin poliçe uyarınca sorumluluk sahasına girmektedir. Nitekim dava dilekçesinde davacı SGK tarafından karşılanmayan giderler kapsamında bu alacağını talep etmiştir.

Davadan önce yapılan kısmi ödemeninde yasal faizi ile birlikte güncellenerek alacak miktarından tenzili gerekmiştir. Bilirkişi raporu uyarınca davacı müvekkili talebini arttırmış olup, talep arttırım dilekçesi doğrultusunda aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.