İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/1210 K.2020/579

Mahkememizde görülmekte olan Tanıma Ve Tenfiz davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili bankanın, davalıdan 20.07.2006 tarih ... sayılı kredi sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin 20.07.2006 tarih ve ... sayılı garanti sözleşmesi ile, 03.08.2009 tarihli ve ... nolu sözleşme gereğince asıl borçlu ...

Ticaret Limited Şirketine kefaleti sebebiyle kredi borcu ve işlemiş faizi ve gecikme cezası olmak üzere toplam 128.455,62-ABD doları ve yatırılmış devlet resmi 1,4 AZN (bir manat kırk kapik) alacaklı olduğunu, asıl borçlunun, davacı bankaya borcunu ödemeyerek kredi sözleşmesini ihlal ettiği için temerrüde düştüğünü, bu sebeple davalı da müvekkili bankaya karşı borçtan müştereken sorumlu olduğunu, müvekkili bu sebeplerle asıl borçlu ve müştereken sorumlu davalı aleyhine Azarbeycan Cumhuriyeti Bakü Şehri ...

İlçe Mahkemesinde ... sayılı alacak davasını açtığını ve bu davanın kabul edildiğini, mahkemenin vermiş olduğu kararın 04 Temmuz 2014 tarihinde kesinleştiğini, borcun ilama rağmen bugüne kadar halen ödenmediğini, bu sebeple davalı aleyhine icrai takibat yapılabilmesi için işbu tenfiz talebinde bulunma zaruretinin doğduğunu, yukarıda arz edilen nedenlerle davalı aleyhine verilen ve kesin hüküm haline gelen Azarbeycan Cumhuriyeti Bakü Şehri ...

İlçe Mahkemesinin vermiş olduğu 03 haziran 2014 tarihli ve ... /2014 sayılı kararının tanıma ve tenfizine karar verilmesini, yargılama gideri ve avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava, tanıma ve tenfiz istemine ilişkindir. tüm dosya kapsamına göre; tenfize konu yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olmadığı, Türkiye Cumhuriyeti ile Azerbeycan Cumhuriyeti arasında ilâmların tenfizini mümkün kılan 2004/6988 sayılı kanunla onaylanmış uluslararası bir anlaşma mevcut olup, ilamın konusu, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine girmeyen bir konuda verilmiş olması, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bir yönünün bulunmaması, davalının vekil ile mahkemede temsil edilmiş olduğu ve MÖHUK 54/1 maddesinde yer alan tenfiz koşullarının oluştuğu anlaşılmış ve tenfiz talebinin kabulüne karar verilmiştir.