İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/299 K.2019/381

Mahkememizde görülen Menfi Tespit davasının yapılan yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili, tarafların ... plakalı ... ... Marka aracın müvekkiline satımı için anlaştıklarını, peşinattan arta kalan miktar için 1 adet 5.000,00-TL bedelli ve 2 adet 2.500,00-TL bedelli toplam 10.000,00-TL bedelli üç adet bononun müvekkili tarafından imzalanarak davalıya teslim edildiğini, ancak araç satışı gerçekleşip araç müvekkiline teslim edilmeyince müvekkil bonoları ödemediğini, davalının peşinatı iade etmediğini ve bonolarada icra takibi başlattığını belirterek borçlu olmadıklarının tespiti ile asgari %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekili, ispat yükünün davacıda olduğunu, davacının müvekkiline olan borcuna karşılık dava konusu bonoları tanzim ederek teslim ettiğini, bonoların vadesi gelmesine rağmen takip başlatmadan önce davacı tarafı sözlü ihtarlarda bulunulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, İİK'nın 72. maddesi uyarınca bonoya dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; taraflar arasında araç satımına dair sözleşmesel ilişki bulunup bulunmadığı bulunuyorsa tanzim edilen bonoların bu kapsamda düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmişse araçların teslim edilmemesine bağlı olarak bedelsiz kalıp kalmadığı konularında toplanmaktadır.

Davacı vekili, araç satımına karşılık düzenlenen bonoların teslimin gerçekleşmemesi nedeniyle bedelsiz kaldığını; davalı vekili ise aralarında herhangi bir alım satım sözleşmesi bulunmadığını, kaldı ki söz konusu ... plakalı aracın müvekkili üzerine kayıtlı dahi olmadığını ileri sürmüştür. Davacı vekili aralarında yazılı sözleşme olmadığını, tarafların sözlü olarak anlaştıklarını tanıkla ispat edebileceklerini belirtmekle birlikte davalı vekili ise HMK'nın 200. maddesi gereğince parasal ispat sınırı uyarınca tanık dinlenmesine muvafakat etmemiştir.

Dava konusu bonoların incelenmesinde davacının lehtar ciranta olarak müracaat borçlusu olduğu, ciro silsilesinin düzgün olduğu, usulüne uygun olarak davalının son ve meşru hamil olduğu görülmektedir.

Bonolar ve kambiyo senetleri illetten soyut nitelikte olup buna göre aralarındaki temel ilişki uyarınca bonoların bedelsiz kaldığı yönündeki ispat yükü somut olayda davacı borçlu lehtar ciranta üzerindedir. Zira, davacının iddia ettiği araç alım satım ilişkisi davalının kabulünde olmadığından HMK'nın 200. maddesi gereğince temel ilişkinin davacı borçlu tarafından yazılı delil ile ispatı gerekmektedir. Buna dair davacı tarafından herhangi bir iddia ve ispat vasıtası getirilemediğinden, ayrıca tanık deliline de açıkça dayanılmadığı gibi davalı tarafından da tanık dinlenmesine muvafakat gösterilmediğinden ispat edilemeyen davanın reddine karar vermek gerekmiştir.