İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/285 K.2025/78

Mahkememizde görülmekte olan Tanıma Ve Tenfiz davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Ürdün merkezli özel bir banka olan davacının, baharat şirketi olan davalılardan ... ile 5 farklı kredi sözleşmesi imzalandığını ve toplamda 1.820.000 ürdün dinarı tutarında kredi kullandırıldığını, diğer davalıların kefalet sözleşmesi ile kefil olduklarını, kredi borçlarının ödenmemesi üzerine Ürdün'de yapılan yargılama sonucunda, ...

Asliye Mahkemesi 22 Ekim 2019 tarihinde kararını vermiş ve davacının bütün talepleri kabul edilerek kararın kesinleştiğini, halen kararın gereklerini yerine getirilmemesi nedeni ile davacı Türk mahkemelerine başvurarak, Yabancı Mahkeme Kararının tenfizini istemek ve aynı zamanda alacağını güvence altına almak adına Mahkemeden ihtiyati haciz talep etmek zorunda kalındığını, davacının Yabancı Mahkeme Kararı hakkında tenfiz kararı kesinleşinceye kadar geçecek süre içerisinde ihtiyati haciz kararına muhtaç olduğunu,

işin önemine ve aciliyetine binaen dosya üzerinde yapılacak incelemeyle alacağın Yabancı Mahkeme Kararıyla kesin hüküm altına alınmış olduğu da göz önüne alınarak, takdiren teminat alınmaksızın yahut uygun bir teminat karşılığında, borçlu Davalıların şimdilik 760.401 Ürdün Dinarına karşılığı olan 16.379.436 TL borcu ve masraflarını karşılayacak şekilde menkul, gayrimenkul ve üçüncü şahıslardaki alacaklarına İİK m. 257 vd. hükümleri gereğince ihtiyati haciz konulmasına, ...

Asliye Mahkemesi 2018/... sayılı dosyasında verilen 22.10.2019 tarihli kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Tefrik: Mahkememizin 2022/... Esas sayılı dosyasında 06.02.2025 tarihli ara kararı ile dava dilekçesi tebliği henüz yapılamayan davalılardan ... ve ... yönünden dosyanın tefrik edildiği ve Mahkememizin 2025/... Esas sırasına kaydı yapılmıştır.

Dava, yabancı mahkeme kararının tanıma ve tenfizi istemine ilişkindir.

"Madde 54 - (1) Yetkili mahkeme tenfiz kararını aşağıdaki şartlar dâhilinde verir:

a)Türkiye Cumhuriyeti ile ilâmın verildiği devlet arasında karşılıklılık esasına dayanan bir anlaşma yahut o devlette Türk mahkemelerinden verilmiş ilâmların tenfizini mümkün kılan bir kanun hükmünün veya fiilî uygulamanın bulunması.

b)İlâmın, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine girmeyen bir konuda verilmiş olması veya davalının itiraz etmesi şartıyla ilâmın, dava konusu veya taraflarla gerçek bir ilişkisi bulunmadığı hâlde kendisine yetki tanıyan bir devlet mahkemesince verilmiş olmaması.

c)Hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması.

ç)O yer kanunları uyarınca, kendisine karşı tenfiz istenen kişinin hükmü veren mahkemeye usulüne uygun bir şekilde çağrılmamış veya o mahkemede temsil edilmemiş yahut bu kanunlara aykırı bir şekilde gıyabında veya yokluğunda hüküm verilmiş ve bu kişinin yukarıdaki hususlardan birine dayanarak tenfiz istemine karşı Türk mahkemesine itiraz etmemiş olması."

Yasal dayanakları ortaya konularak yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde;

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 50, 51, 52, 53 ve 54. maddeleri uyarınca, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan ilamların Türkiye'de icra olunabilmesi yetkili Türk mahkemesi tarafından tenfiz kararı verilmesine bağlı olup, tenfizi istenen ... Krallığı ...

Asliye Mahkemesi İktisadi Dairesi'nin 2018/... esas sayılı dosyası üzerinden 22.10.2019 tarihinde verdiği ve 20.09.2021 tarihinde kesinleşen kararının davalıların müştereken ve müteselsilen borçlu sıfatıyla ve kefalet yoluyla davacı ...'a 1.427.123,585 Ürdün Dinarı ödemeye mahkum edilmelerine ilişkin olduğu, davacı bankanın Ürdün'de 291 sicil numarası ile 30.08.1995 tarihinden bu yana kayıtlı bulunan ve bankacılık faaliyetleri yürüten bir banka olduğu,

yabancı mahkeme kararı incelendiğinde asıl borçlu ... şirketine davalıların kefaleti ile 08.10.2015 tarihinde 250.000 Dinar tutarında borçlu cari hesap için finansal kredi, 850.000 Dinar tutarında %8 faizli azalan oranlı kredi ve 320.000 Dinar tutarında %6 faiz ve %0,5 komisyonlu döner kredi ile 18.02.2016 tarihinde 200.000 Dinar tutarında %5 faizli azalan oranlı kredi ve 20.12.2015 tarihinde 200.000 Dinar tutarında %6 faiz ve %0,5 komisyonlu döner kredi kullandırıldığı,

borçlu şirketin ödemede temerrüde düşmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda toplam alacağın 260.911,660 Dinarı cari hesap bakiyesi, 680.044,153 Dinarı azalan oranlı kredi bakiyesi ve 486.167,772 Dinarı döner kredi bakiyesi olmak üzere 1.427.123,585 Ürdün Dinarı olarak tespit edildiği ve davalıların bu tutarı müştereken ve müteselsilen ödemeye mahkum edildikleri anlaşılmaktadır.

5718 sayılı MÖHUK'un 54. maddesi uyarınca tenfiz kararı verilebilmesi için aranan şartlar yönünden yapılan incelemede; şekli şartlar açısından davacı tarafından MÖHUK'un 53. maddesinde öngörülen yabancı mahkeme ilamının usulüne uygun onaylı aslı ve tercümesi ile ilamın 20.09.2021 tarihinde kesinleştiğini gösteren şerh ve tercümesinin mahkememize sunulduğu, kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacak davasının Yargıtay'ın yerleşik içtihatları uyarınca Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine giren konulardan olmadığı gibi, Ürdün mahkemesi ile dava konusu ve taraflar arasında, kredi sözleşmelerinin Ürdün'de imzalanmış ve ifa edilecek olması,

davalıların kefaletlerini Ürdün'de vermiş olmaları, davacı banka ve asıl borçlu şirketin Ürdün'de kurulu olması nedenleriyle gerçek bir ilişkinin mevcut olduğu ve davalıların mahkemenin yetkisine itiraz etmedikleri, savunma hakkı yönünden davalılar ... ve ...'a usulüne uygun tebligat yapıldığı, kendilerine savunma ve delil sunma imkanı tanındığı ve duruşmalara katılmadıkları için haklarında vicahi mesabesinde yargılama yapıldığı, kamu düzeni yönünden de kararın konusunun ticari bir kredi ilişkisinden kaynaklanan alacak olduğu,

uygulanan %5-8 arasındaki faiz oranlarının ticari teamüllere ve bankacılık uygulamalarına uygun, makul sınırlar içinde bulunduğu ve yargılama usulü ile kararın sonuçlarının Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmadığı, Resmi Gazete 5.6.1975 Tarihli 15347 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti ile Haşimi Ürdün Krallığı Arasında Hukuki ve Ticari Konularda Adli İlişkileri Düzenleyen Sözleşme ile mütekabiliyet bulunduğu ayrıca Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2009/10621 Esas, 2009/12798 Karar sayılı ve 11.12.2009 tarihli kararında, ...

İstinaf Mahkemesi'nin 493/2002 sayılı ve 08.10.2003 tarihli kararının tenfizine ilişkin yerel mahkeme kararının onandığı ve böylece Türkiye ile Ürdün arasında tenfiz kararları bakımından karşılıklılık ilişkisinin varlığının yüksek mahkeme içtihadı ile de teyit edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, MÖHUK'un 50 vd. maddelerinde öngörülen tenfiz şartlarının tamamının somut olayda gerçekleştiği görüldüğünden, ... Asliye Mahkemesi'nin 22.10.2019 tarihli ve 2018/ ... esas sayılı kararının davalılar ... ve ... hakkındaki kısmının tenfizine karar vermek gerekmiştir.