İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi E.2023/52 K.2024/50

Mahkememizde görülmekte bulunan Marka Hükümsüzlüğü davasının yapılan açık yargılamasının sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkili şirketin... sektörünün önde gelen firması ... kapsamında yer alan ... menşeli bir işletme olduğunu, müvekkilinin "..." markalarını başta otel, rezidans ve restoran hizmetleri olmak üzere pek çok türde mal ve hizmet için kullandığını, şirketin tüm otellerinde, otellerin en dikkat çekici kısımlarında "..." logosunu kullandığını, "..." esas unsurlu çeşitli markalarını TPMK nezdinde tescil ettirdiğini, aynı zamanda "..." esas unsurlu, kendi markalarıyla karıştırılma ihtimali teşkil eden marka başvuru ve tescillerine karşı da gerekli aksiyonları aldığını,

bu bağlamda davalı şirket adına TPMK nezdinde başvurusu yapılmış ...sayılı "..." ve ...sayılı "...." marka başvurusundan haberdar olunduğunu, davalıya ait markaların müvekkilinin yapmayı planladığı marka başvurularına engel teşkil edebileceğini, ayrıca ilgili markaların sicildeki varlığının müvekkilinin "W" markalarını sulandırdığını, davalı şirketin SMK m. 9 anlamında dava konusu markaları ciddi biçimde kullanmadığını, kullanımda olmayan 5 seneden eski tarihli bu markaların sicilde yer işgal etttiğini,

müvekkilinin yapmayı planladığı marka başvurularının önünde tescil engeli teşkil etme riskini ortadan kaldırmak ve "..." seri markalarının sulandırılmasının önüne geçmek adına dava konusu markaların kullanmama nedenine dayalı olarak hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış ancak davalı tarafından davaya yanıt verilmediği anlaşılmıştır. Dava, kullanmama sebebine dayalı olarak marka iptali istemine ilişkindir. Mahkememizce TPMK ve Ticaret Sicili Müdürlüğü kayıtları istenmiş, buna ilişkin kayıtlar dosya arasına alınmıştır.

Marka üzerindeki hakkın kazanılması için sicile tescil edilmesi yeterli olsa da kanun koyucu tescil edilmiş marka ile marka hakkı sahibine sağlanan korumanın devam edebilmesini bazı şartlara bağlamıştır.

Bunun arkasında; tescil edilen bir markanın haksız yere sahibinin tekelinde kalmasının engellenmesi, Marka sicilinin kullanılmayan markalarla dolu bir 'çöplük' haline gelmesini önlemek veya kullanılmayan bir markadan onu kullanmak ve bir değer yaratmak isteyen bir başka kişinin yararlanmasının önünü açmak gibi pek çok ekonomik ve toplumsal nedenler yatmaktadır.

Zira marka hakkı sahibine inhisari bir yetki veren ve herkese karşı ileri sürülebilir nitelikte olduğundan kanun koyucu, bu geniş hakkın yanı sıra marka sahibine hakkaniyet ölçüsünde birtakım sorumluluklar da yüklemiştir. Markanın usulünce kullanılması zorunluluğu da bunlardan bir tanesidir.

Bilindiği üzere, markanın en önemli fonksiyonu, farklı işletmelere ait mal veya hizmetleri birbirinden ayırt etmek olduğu için, ancak kullanılmakla hu fonksiyon yerine getirilmiş olur. Bu sebeple markanın, tescilli olduğu her bir mal ve/veya hizmet sınıfı bakımından kullanılması gerekir, her ne kadar markanın korunması için mutlaka kullanılıyor olması gerekli değilse de, bu kullanmamanın 5 yılı geçmemesi gerekir. Aksi halde marka, iptal yaptırımı ile karşı karşıya kalabilecektir. Kullanılmayan markaların marka teşdi kütüğünü işgal etmesinin önlenmesi ve tescil edilmiş olmakla birlikte kullanılmayan bir markanın, onu kullanmak isteyen kimselerin kullanabilmesine imkan tanınması gerekir. Bundan hareketle, markanın kullanılmaması bir iptal sebebi olarak kabul edilmiştir.

SMK m.9/f.1: "Tescil tarihinden itibaren beş yıl içinde haklı bir sebep olmadan tescil edildiği mal veya hizmetler bakımından marka sahibi tarafından Türkiye'de ciddi biçimde kullanılmayan ya da kullanımına beş yıl kesintisiz ara verilen markanın iptaline karar verilir" hükmüne amirdir.

Dava konusu... sayılı "..." markası ile ... sayılı "..." markasının tescil tarihlerinin sırası ile 04.08.2016 ve 31.05.2017 tarihleri olduğu, davanın açıldığı tarih itibarı ile yukarıdaki kanun hükmünde bahsedilen 5 yıllık sürenin her iki marka açısından da dolduğu anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta markaların kullanıldığını ispat yükü davalıda olup, davalı tarafça markaların tescil edildiği, sınıf/alt sınıflar için pazar yaratmak yahut mevcut pazarı korumak amacıyla, temel işlevine uygun olarak, anılan ürünlerin ve hizmetlerin menşeini garanti edecek şekilde ve ciddi biçimde kullanıldığının ispatı gerektiği, davalıya yapılan tebligata rağmen davalı tarafça dosyaya herhangi bir bilgi ve belgenin sunulmadığı, bu noktada markaların tescil tarihinden dava tarihine kadar pazar payı oluşturacak kadar ciddi ve etkin şekilde kullanıldığı hususunun davalı tarafça ispat olunamadığı,

taraflarca hazırlama ilkesine tabi davada dosya kapsamındaki mevcut bilgi ve belgelere göre 6769 sayılı Kanun'un 9. maddesinde düzenlenen şartların oluştuğu anlaşılmakla davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Katip ... · ¸e-imzalıdır Hakim ... · ¸e-imzalıdır