İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/264 K.2024/21

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılamaları sonunda :

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili 14/04/2023 tarihli dava dilekçesinde özetle : "....Müvekkilim şirket, davalı tarafa güvenlik hizmeti vermiştir. Verilen hizmetin karşılığında takibe konu faturalar düzenlenmiş ve bu faturalar tüm cari hesap kayıt ve defterlerimize işlenmiştir. Davalı tarafça, iş bu faturaların karşılığı müteaddit taleplere rağmen ödenmemiş olması nedeni ile ... 40. Noterliğinin... tarihli ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile borcun ödenmesi davalı tarafa ihtar edilmiştir.

Davalı tarafça borcun ödenmemesi nedeni ile davalı aleyhine ... 28. İcra Müdürlüğünün...Es. Sayılı dosyası icra takibi başlatılmış ve ödeme emri davalıya tebliğ edilmiştir. Ancak davalı/ borçlu taraf, icra dosyasına sunmuş olduğu itiraz dilekçesi ile takibe konu alacağın tamamına itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet vermiştir. Davalının icra takibine yapmış olduğu itiraz tamamen haksız olup iptali gerektiğinden ...

Arabuluculuk Bürosunun... başvuru, ... numaralı dosyası ile arabuluculuk yoluna başvurmuş olsak da yapılan müzakereler neticesinde anlaşmaya varılamamıştır. açıkladığımız nedenlerden ötürü davalı tarafından yapılan itirazın iptali amacı ile Sayın Mahkemenize müracaat etme mecburiyetimiz hasıl olmuştur. arz ve izah olunan nedenlerle.

Fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla; borçlu tarafından yapılan takibe itirazın iptali ile takibin devamına, Davalının, takip konusu alacağın %20’sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatı ödemesine Yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini...." talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafa dava dilekçesi ve tensip zaptı usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, davalı taraf kendi veya vekili aracılığıyla cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara da katılmamıştır. Dava; İİK 67. Madde uyarınca itirazın iptali talebine ilişkindir.

Ticari davalar, mutlak ticari davalar ve nispi ticari davalar olmak üzere iki gruba ayrılmaktadır. Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın sırf dava konusunun TTK'da düzenlenmesi nedeniyle ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar TTK'nın 4/1. maddesinde bentler hâlinde sayılmıştır.

Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra ve İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu gruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir.

Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar ise, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması hâlinde ticari nitelikte sayılan davalardır. TTK'nın 4/1. maddesine göre her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır.

Bu hükme göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi hem de iki tarafın tacir olması gereklidir. Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir.

Ticari iş karinesinin düzenlendiği TTK’nın 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmez. TTK, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hâl böyle olunca, davacının tacir olması davayı ticari iş haline getirmez.

19.02.1986 tarih ve 19024 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 25.01.1986 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile TTK'nın 1463. maddesine göre esnaf ve küçük sanatkar ile tacir ve sanayicinin ayrımına dair esaslar tespit edilmiştir. Buna göre.

1- Koordinasyon kurulunca tespit ve yayınlanacak esnaf ve küçük sanatkar kollarına dahil olup da gelir vergisinden muaf olanlar ile kazançları götürü usûlde vergilendirilenler ve işletme hesabına göre, defter tutanlardan iktisadi faaliyetleri nakdi sermayesinden ziyade, bedeni çalışmalarına dayanan ve kazançları ancak geçimlerini sağlamaya yetecek derecede az olan ve Vergi Usûl Kanununun 177. maddesinin birinci fıkrasının 1 ve 3 nolu bentlerinde yer alan limitlerin yarısını, iki numaralı bendinde yazılı nakdi limitin tamamını aşmayanların esnaf ve küçük sanatkar,

2- Vergi Usûl Kanununa istinaden birinci sınıf tacir sayılan ve bilanço esasına göre defter tutanlar ile işletme hesabına göre defter tutan ve birinci madde de belirtilenlerin dışında kalanların tacir ve sanayici sayılmaları kararlaştırılmıştır.

Vergi Usûl Kanununun 177. maddesinde “Birinci Sınıf Tüccarlar” sayılmış olup bu maddedeki birinci sınıf tacirlerle ilgili şartları taşımayanlar ise ikinci sınıf tacir sayılırlar. İkinci sınıf tacirler ise ticari işletme hesabına göre defter tutarlar.

Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili ve her iki tarafın tacir olması gerekir.

HMK.nun 114.maddesi gereğince mahkemenin görevli bulunması dava şartı olup, HMK.nun 115.maddesi gereğince de davanın her aşamasında re'sen gözetilebileceğinden, mahkememizce yapılan araştırma neticesinde dernek olan ve tacir sıfatı bulunmayan davalı yanın ticari faaliyetinin de bulunmadığı, davalının tacir olmaması nedeniyle tacirler arasında bir dava niteliğinde olmayan, münhasıran ticari davalardan da bulunmayan ve genel hükümlere dayalı olarak açılan işbu davaya davaya bakmaya görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi'nin olduğuna, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın İstanbul Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Katip · E-imza Hakim · E-imza