İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/363 K.2018/564

Mahkememizde görülmekte olan Zayi Belgesi Verilmesi davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete ait ... (dahil) ... (dahil) seri ve sıra numaralı 2000 adet irsaliye fatura ve ... (dahil) ... (dahil) seri ve sıra numaralı 2000 adet olmak üzere toplamda 4000 adet boş irsaliyeli faturaların kaybolduğunu, buna ilişkin tutanaklar düzenlendiğini, 31/03/2017 tarihinde vergi dairesine bildirimde bulunularak 22/03/2017, 23/03/2017, 24/03/2017 tarihlerinde gazeteye ilanlar verildiğini, bu kapsamda zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Dava, davacı şirkete ait ... ile ... seri ve sıra numaralı 2.000 Adet irsaliyeli fatura ve ... ile ... seri ve sıra numaralı 2.000 Adet irsaliyeli fatura olmak üzere toplam 4.000 adet boş irsaliyesi faturaların zayi olduğunun tespiti ile zayi belgesi verilmesine ilişkindir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 13/05/2015 tarihli, 2015/1813 esas, 2015/6840 karar sayılı ilamında.

"Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının 2013-2014 yılları yasal yevmiye defterlerinin yasal süresi içinde tasdiklerinin yapılmış olduğu, boş faturaların T.T.K'nun 68. maddesi kapsamında olmadığı ve zayii olduğunun tespitinde hukuki yararının bulunmadığı, kullanılmış faturalar yönünden ise davacının tacir olması, söz konusu kullanılmış bu belgelerin T.T.K.'nun 68. maddesi kapsamında bulunması ve Vergi Usul Kanunu uyarınca davacının saklanmakla yükümlü olduğu belgelerden bulunması nedeniyle bu belgeler açısından zayi isteminin kabulü gerekeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine;

davacı şirkete ait olan Seri A sırasında ... nolu irsaliyeli fatura koçanının ... numaraları arasındaki fatura evrakının kullanılmış olduğu haliyle zayi nedeniyle iptaline, belirtilen fatura koçanının diğer kısmı hakkında zayi talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.